Botánica - KaleidoScapes

Nome científico da planta

O nome científico da pranta é Liquidambar styraciflua

Mónica Fuentes · 13 febrero 2025 10:07

Familia da planta
O liquidámbar pertence á familia das Altingiaceae, aínda que anteriormente se considerase parte das Hamamelidaceae

Nome común da planta
O nome común da pranta a investigar é Liquidámbar, aínda que tamén se coñeza como Ámbar, Tilo de auga ou Goma de ámbar

Información destacada
1) A resina do liquidámbar, coñecida como bálsamo, ten un doce aroma e por isto emprégase na produción de perfumes, incienso e nalgúns ámbitos da mediciña tradicional a causa tamén das súas propiedades antisépticas
2) Nalgunhas culturas indíxenas americanas, esta árbore ten un gran significado espiritual e é empregado en ceremonias e rituais. Simboliza a conexión coa contorna, a sabedoría e coñecemento introspectivo e inmortalidade no referido á rexeneración
3) Esta árbore é moi resistente á contaminación urbana, o que o fai ideal para suplantar outras especies máis sensíbel en cidades e outras áreas semellantes

Información botánica da planta

Procedencia
O liquidámbar é orixinario das rexións temperadas de América do Norte e América Central. A súa área de distribución natural abarca dende o sureste de EEUU ata México e outras partes de Centroamérica, incluíndo Guatemala e Honduras.
Nos seus hábitats nativos, esta árbore acostuma a medrar nos bosques húmidos e ó longo dos ríos, ambas condicións favorables para o seu desenvoltamento; aínda que o liquidámbar sexa en parte recoñecida pola súa resistenza e adaptabilidade a distintos tipos de chan, o cal facilitou a súa introdución a outras partes do mundo coma planta ornamental

Descrición xeral
Esta árbore é de gran tamaño, puidendo alcanzar entre os 20 e 30 metros de altura. Presenta un tronco recto e unha cortiza rugosa.

Tronco ou talo
Altura e grosor: pode alcanzar alturas de 20 a 30 metros, é un tronco recto e robusto cun diámetro que varía dende 60 a 90 cm
Cortiza: é de cor grisáceo cunha textura rugosa e con surcos; a medida que a árbore envellece, esta pode voltar máis áspera
Madeira: esta é dura e densa, facéndoa valiosa para a fabricación de mobres e outros produtos de carpintaría
Resina: esta é moi aromática e ten aplicacións na medicina tradicional e na industria perfumística

Folla
Forma: as follas son palmeadas, tendo entre cinco e sete lóbulos e os bordes aserrados
Cor: en verán son dunha cor verdosa, e en outono voltan máis vibrantes; tendo cores dende o amarelo ata o vermello
É unha árbore caducifolia

Flor
Tipo: as flores son unisexuais, é dicir, hai flores masculinas e femininas na mesma árbore; sendo as masculinas as que producen polen e as femininas as que producen os froitos
Estrutura: as flores masculinas acostuman a ser máis abundantes e estas agrúpanse en racimos pendurantes, mentras que as femininas son máis discretas e aparecen en grupos menos numerosos
Cor: non presentan unha cor moi chamativa, son dunha cor amarela verdosa ou marrón claro
Polinización: ocorre principalmente polas forzas do vento, polo que os insectos non están implicados neste proceso
Floración: o liquidámbar florece a finais de privamera

Froito
Forma: os froitos son cápsulas leitosas e espinosas con forma esférica ou de globo. Asemellan ás piñas, cun diámetro de 2 a 4 cm
Cor: pasan dun ton verde a marrón ou negro cando os froitos maduran, xeneralmente en outono

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
1) Propiedades antiinflamatorias: a resina desta árbore contén compostos que poden axudar a reducir a inflamación, foi empregada en ungüentos e pomadas para tratar este tipo de afeccións na pel
2) Antiséptico e cicatrizante: esta mesma resina pode axudar a prever infeccións en feridas e cortes e para promover a cicatrización de lesións e queimaduras
3) Tratamento de problemas respiratorios: nalgunhas culturas, empregouse a resina en infusións para aliviar síntomas de conxestión nasal, tos e outras afeccións respiratorias

Usos alimentarios
1) Edulcorante: a resina pode ser empregada coma un edulcorante natural cun sabor doce para endulzar bebidas, maioritariamente

Usos funcionais
1) Madeira: en carpintaría, a madeira do liquidámbar é valorada pola súa resistenza e estética. Emprégase na fabricación de mobres, chans, paneis...
2) Control de erosión e proteción do solo: as raíces desta pranta axudan a estabilizar os solos, o cal pode ser beneficioso en áreas propensas á erosión
3) Cultivo sostible: grazas á súa adaptabilidade e resistenza, faise uso desta árbore en proxectos de reforestación para restaurar ecosistemas degradados ou crear áreas verdes urbanas

Usos lúdicos
Non atopei información

Usos rituais
1) Rituais de purificación: a resina do liquidámbar foi utilizada coma incienso en ceremonias relixiosas ou rituais de purificación, pois o seu aroma propicia un ambiente de relaxación
2) Protección espiritual: nalgunhas tradicións crese nas propiedades protectoras da resina, por isto, elabóranse amuletos ou talismáns
3) Celebracións estacionais: algúns grupos pagáns poden incorporar o liquidámbar nos rituais de equinoccio de outono ou Mabon (nome recibido na Wicca) ó simbolizar o ciclo da vida e renovación

Lendas, refráns e mitos
1) Árbore da vida: nalgunhas culturas, a árbore representa a conexión entre o ceo e a terra, e aqueles que meditan baixo a súa sombra poden recibir sabedoría e protección
2) O gardián do bosque: é dito que esta pranta protexe ós animais e outras especies vexetais do entorno, polo que aqueles que respecten o liquidámbar e o seu hábitat serán recompensados con abundancia e benestar
3) Historias de amor: algúns relatos populares poñen coma epicentro dos encontros románticos ó liquidámbar, pois aqueles que declaren o seu amor debaixo deste, terán un vínculo forte e inquebrantable

Historia da planta
Non atopei información

Fontes secundarias empregadas
Arbolitos: https://www.arbolitos.es/arbolitos/liquidambar
Nuevos jardines: https://www.nuevosjardines.com/paisajista-en-galicia/curiosidades-sobre-el-liquidambar/
Barbat: https://barbrat.cat/arbol-liquidambar/
Foro de FaceBook: https://www.facebook.com/soldeltuyuar/posts/el-liquid%C3%A1mbar-es-un-%C3%A1rbol-que-produce-una-resina-arom%C3%A1tica-su-nombre-proviene-d/776272807851804/

Nome científico da planta

Bellis perennis

Laura Rodríguez Lema · 21 febrero 2021 17:06

Familia da planta
Asteraceae

Nome común da planta
Margarida ou margarita.

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Bellis perennis do IESP de Ames	Concentración da maioría de margaridas, situadas no suroeste do patio (na pradeira natural do instituto)	42,867249499	-8,659539415

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
A Bellis perennis é coñecida polos seus usos medicinais, xa que ten propiedades antitusivas, expectorantes, diuréticas, sudoríficas, cicatrizantes, antiespasmódicas, dixestivas, e para controlar a presión arterial.
Aínda así, os usos máis coñecidos son os das propiedades dixestivas da margarida. Xa que todos os temos empregado algunha vez para matar pequenos parasitos do noso intestino cando nos atopamos mal. Ademáis, ás veces chégase a usar como laxante.

Usos alimentarios
As follas das margaridas adoitan ser empregadas en ensaladas, mesturadas con canónigos ou dentes de león. Tamén podémolas atopar como condimento para sopas ou algún recheo dalgunha comida (como lasaña, tortilla...).
As follas sen cociñar, é dicir, frescas; teñen un sabor doce cun punto amargo. Cando as cociñas perden algo este sabor intenso e convírtense nun condimento moito mñais suave.
Os pétalos das flores tamén son comestibles e adóitanse empregar para facer infusións.

Usos funcionais
Non existen (ou non atopei) usos funcionais da Bellis perennis relacionados con instrumentos musicais, tintes, ferramentas, mobles, etc.

Usos lúdicos
O uso lúdico máis cercano que atopei a un "xogo", é a función da Bellis perennis nos xardíns. Se tes como afección a xardinería, de seguro que plantaches algunha vez unha margarida. Son moi comúns en patios e lugares de lecer pola súa función decorativa, xa que as súas follas nunca caen. Ademáis, son moi sinxelas de cultivar gracias á súa resistencia! Non desprenden fácilmente da terra e o seu talo evita que se rompa por cuestións meteorolóxicas.

Usos rituais
Esta especie (Bellis perennis) non está moi vinculada a rituais do tipo meigallos ou esconxuros, pero aínda así logrei atopar un pequeno ritual relacionado coa recuperación de enerxía.
Isto serve para cando o intenso traballo deixanos completamente abatidos e sen enerxía para continuar con el. Consiste en recoller un ramiño de margaridas salvaxes ao rematar a túa xornada laboral, levalas para casa e poñelas nun recipiente con augua. Logo, darémonos un baño con estas margaridas e imaxinaremos que esa auga leva con ela todas as emocións negativas e todo o cansancio que temos encima. Dise que tamén podemos escribir ensalmos ou manifestar os nosos intereses para maior eficacia.

Lendas, refráns e mitos
Atopei unha lenda e un xogo ligado á Bellis perennis.
A lenda remóntase á Idade Media. As doncelas acostumaban levar unha coroa feita con margaridas no seu cabelo nas ocasións onde o seu amado loitaba polo seu amor nas famosas xustas. A doncela agasallaba ao cabaleiro cunha das súas margaridas e colocáballa na armadura, preto do corazón. Isto era como sinal de amor e boa sorte.
O xogo é unha costume internacional e moi coñecida. Trátase do famoso "Quéreme ou non me quere?", no cal se esfollan as flores dunha margarida mentres se alternan as cuestións anteriores, e a pregunta que coincida co último pétalo será a que che dé a resposta definitiva.

Historia da planta
A historia das margaridas leva siglos unida á das persoas . Trátase dunha flor con fortes vínculos relixiosos, no cristianismo adoita aparecer tanto ligada á virxe María como ao neno Xesús, xa que está relacionada coa pureza. A tradición cristiana conta que as margaridas simbolizan as lágrimas da virxe María.
Na civilización grega e romana estas flores xurdiron como froito da metamorfose da ninfa Bélide para non ser capturada polo deus das huertas: Vertumno, que estaba locamente namorado dela.
Empregouse como símbolo da paz en numerosas ocasións. Por exemplo, o movemento hippie de finais dos 70, no cal salíase ás rúas a protestar empregando símbolos como, neste caso, a Bellis perennis.
Por último, segundo unha tradición alemana, as margaridas recollidas entre as doce do mediodía e a unha do mediodía posuirán propiedades máxicas.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Bellis_perennis
http://etimologias.dechile.net/?margarita
https://www.guiadejardineria.com/10-curiosidades-sobre-las-margaritas/
https://floryfaunamonforte.com/origen-margaritas/
https://www.interflora.es/blog/curiosidades-sobre-la-flor-de-la-margarita/
Todas estas páxinas foron visitadas na semana do 15 de febreiro ao 21 de febreiro de 2021.

Nome científico da planta

Picris echioides

Pablo Vizcaya sanluis · 1 febrero 2021 20:17

Familia da planta
Picris

Nome común da planta
raspapernas,rompesaias ourizada,

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Patio IES de Ames	Ainda que non se poda entrar no centro ,esta situado detras das porterías do campo de futbol.	42,936647409	-8,678842766

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
herbíanse as follas porquue tiña propiedades antidiarréicas

Usos alimentarios
Como outras plantas consumíanse as súas follas tenras usándoas como verdura cuando había necesidad.

Usos funcionais
Non atopei información.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
Non atopei información.

Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.

Historia da planta
É orixinaria da rexión mediterránea, o seu significado do nome en griego é amargo

Fontes secundarias empregadas
https://www.asturnatura.com/especie/picris-echioides.html
https://www.unavarra.es/herbario/htm/Picr_echi.htm
https://es.wikipedia.org/wiki/Picris
e outras mais que non recordo o nome.

Nome científico da planta

Prunella vulgaris

Iria Francisco Traba · 22 febrero 2021 20:04

Familia da planta
Lamiaceae

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Prunella vulgaris		42,867274853	-8,659491752

Nome científico da planta

Quercus robur

Guillermo Meizoso Tourís · 16 febrero 2021 12:50

Familia da planta
Fagáceas

Nome común da planta
Carballo americano, Cagiga, Carballo, Roble, Roble albar.

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Lugar do Carballo IESP ames	Esta é a zona onda saquei a foto, non seo se se puso a ubicación correctamente.	42,868657653	-8,658488405

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
Co tronco e follaxe pódese aliviar emorroides, tamen pódese controlar emorraxias e frenar as diarreas coa sua consumición.

Usos alimentarios
Pódese comer o seu froito, ainda que non é algo abituai.

Usos funcionais
Podése facer: mobiliario, mobles e ferramentas pola sua dureza, tamen pola sua calidade, encontramos que pódese facer instrumentos coma un piano por que resoa na madeira.

Usos lúdicos
Pódese facer diferentes xogetes, coma un cascanoces, figuriñas ou peonzas, pola calidade do material pola resistencia.

Usos rituais
Non atopei información, non aparece nada sobre rituais.

Lendas, refráns e mitos
Dise que pode ter boa ou mala sombra, dependendo de se as ramas están como entretellidas ou non, se a sombra da ocos de luz iso e mala sombra.
Refráns: dun so golpe non derribase o roble, espíritu nobre coma un roble.

Historia da planta
Utilizase para construción principaimente.

Fontes secundarias empregadas
Busca palabre, árboles monumentales,maderea e wikipedia.

Nome científico da planta

Frangula alnus

Pedro Dieste Piñeiro · 7 febrero 2025 16:37

Familia da planta
Ramnáceas

Nome común da planta
Sanguiño

Información destacada
O Sanguiño ou Frangula alnus é un arbusto nativo de Europa, Asia e o norte de África, que se encontra principalmente nas zonas nortes e occidentais da Península Ibérica. Frangula fai referencia as súas pólas quebradizas, mentres que Sanguiño fai referencia aos seus pequenos froitos avermellados. Este arbusto medra de un a catro metros e as súas follas caducas serven de alimento para algunhas especies de eirugas, que despois se transforman en bolboretas, e as flores para a elaboración de mel por parte das abellas. Tamén é moi usada para facer infusións con propiedades laxantes e para tintes de distintas cores, ademais de aparecer no refrán "Dereito coma un pau de sanguiño".

Información botánica da planta

Procedencia
Arbusto nativo de Europa, Asia e o norte de África. Está moi disperso pola Península, pero atópase máis no norte e en occidente.

Descrición xeral
O Sanguiño é un arbusto pequeno, non espiñoso, con moitas ramas erguidas, e que ten un tamaño comprendido entre un e catro metros.

Tronco ou talo
A súa corteza é lisa e avermellada cando é xoven, pero co tempo vólvese máis gris.
Ademais presenta manchas chamadas lenticelas.

Folla
As follas son caducas, simples, alternas, ovalaladas, lustrosas pola face e mates polo envés de 2-14 cm de largo por 1-6 cm de ancho.

Flor
As súas flores son verdosas e pouco visibles, e florece entre os meses de maio e xullo.

Froito
Os seus froitos son vermellos e escurecen ao madurar, son do tamaño dun gisante e contan con dúas ou tres sementes dentro. Os froitos comezan a madurar a mediados de agosto.

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
O Sanguiño conta con varios usos, é moi utilizado como laxante, de forma natural en infusións de herbas compostas, e en forma de po e de extracto aparece en numerosas especialidades. A parte medicinal atópase na casca seca do talo e das ramas, recóllese principalmente entre os Balcáns e Polonia, no momento da floración.

Usos alimentarios
Utilízase para facer infusións cun efecto laxante.

Usos funcionais
Este arbusto ten múltiples usos, as súas ramas máis finas úsanse para facer cestos, o carbón da súa madeira utilízase para facer pólvora, tamén se utiliza como decoración en parques e xardíns, úsase para acondicionador e protector da pel, como molde de zapatos, e por último, a súa corteza proporciona un tinte amarelo e os froitos inmaduros un tinte verde usado para lanas.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
Non atopei información.

Lendas, refráns e mitos
O refrán "Dereito coma un pau de sanguiño".

Historia da planta
Non atopei información.

Fontes secundarias empregadas
Arbolapp
https://www.arbolapp.es/especies/ficha/frangula-alnus/
Acceso o día 7/2/25

Centro Virtual Cervantes
https://cvc.cervantes.es/lengua/biblioteca_fraseologica/r5_benitez/arraclan.htm
Acceso o día 7/2/25

El medi natural del Bages i del Moianès
https://elmedinaturaldelbages.cat/es/species/arraclan-frangula-alnus-es/#:~:text=Florece%20de%20abril%20a%20julio,comienzan%20a%20madurar%20sus%20frutos.
Acceso o día 7/2/25

Parque Nacional Ordesa y Monte Perdido
https://www.miteco.gob.es/es/parques-nacionales-oapn/red-parques-nacionales/parques-nacionales/ordesa/visita-virtual/flora/arraclan.html#:~:text=Arracl%C3%A1n%20(Frangula%20alnus),las%
Acceso o día 7/2/25

plantasyhongos.es
https://www.plantasyhongos.es/herbarium/htm/Frangula_alnus.htm
Acceso o día 7/2/25

Wikipedia
https://es.wikipedia.org/wiki/Frangula_alnus
Acceso o día 7/2/25

Nome científico da planta

Fraxinus excelsior.

Carolina Regueiro Sánchez · 22 febrero 2021 19:55

Familia da planta
Oleáceas.

Nome común da planta
Freixo común ou freixo da folla ancha.

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Freixo		42,868225821	-8,658661555

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
O freixo ten propiedades astrinxentes, diuréticas, analxésicas, antiinflamatorias, curativas e laxantes.
Úsase para tratar problemas dixestivos, problemas relacionados coa mala circulación, para a retención de líquidos e para mellorar a saúde das articulacións.
É perfecto para tratar algunhas enfermidades como o arrefriado común, a gripe e para baixar a febre. Hai outros usos máis complexos, pero tamén funciona e alivia os síntomas do estrinximento, hemorroides e hipertensión.

Usos alimentarios
A través do tronco atopamos que xorden algunhas ramas con flores brancas bastante sinxelas pero cunha gran beleza ornamental. Florece na época de abril e maio cando as temperaturas son máis altas. Liberan froitos alongados chamados samaras e no seu interior hai sementes bastante fáciles de recoller. As samaras son verdes.

Para sementar o freixo hai que ter algúns aspectos claros. Non é moi difícil cultivalo e mantelo, xa que ten unha gran resistencia a lugares e pragas contaminados, o que o fai perfecto para plantar en cidades como un complemento adicional á ornamentación.

Na natureza, crece en bosques con solos bastante profundos, húmidos, frescos e ricos en orgánicos. Estas son as condicións ambientais que precisa para sobrevivir. Por esta razón, como mencionamos antes, non é moi resistente ás secas e á falta de humidade ambiental.

Hai que ter en conta que, cando espallamos as sementes na tempada de outono, precisan terra con 4 graos de temperatura para que poidan xerminar nuns catro meses. Se as temperaturas do solo son máis baixas, a semente quedará latente e non xerminará.

Usos funcionais
Non atopei información

Usos lúdicos
Non atopei información

Usos rituais
Non atopei información

Lendas, refráns e mitos
Non atopei información

Historia da planta
Non atopei información

Fontes secundarias empregadas
-www.flores.ninja (páxina principal).
-www.arbolesornamentales.es (páxina principal).
-es.wikipedia.org (páxina principal).
-www.asturnatura.com (páxina principal).

Nome científico da planta

Daboecia cantábrica.

Carolina Méndez Bernárdez · 22 febrero 2021 21:28

Familia da planta
Ericáceas.

Nome común da planta
Breixo, Breixo de San Dabeoc , Queiroga, Tamborella, Campanillas e Zarpas.

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Ies de Ames	Prado verde	42,867291652	-8,659447946

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
Coa Daboecia pódese facer unha infusión que actua como un antinflamatorio e tamén elimina o exceso de líquidos do corpo.

Usos alimentarios
A planta, actualmente, utilízase para facer infusións diuréticas.

Usos funcionais
Antigamente, polas características físicas, utilizábase como recheo de almofadas e de colchóns.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
A Daboecia, está adicada ao santo irlandés San Deboic. En Irlanda, esta planta, é moi importante.

Lendas, refráns e mitos
Nalgunhas páxinas que entrei poñía que si había lendas, pero non atopei ningunha.

Historia da planta
Esta planta é moi carácterística de Irlanda e Escocia, leva utilizándose para diversas actividades dende hai moitos anos.

Fontes secundarias empregadas
Usei: https://es.wikipedia.org/wiki/Daboecia_cantabrica o día 18-02-2021
https://www.asturnatura.com/especie/daboecia-cantabrica.html 18-02-2021
https://www.jardineriaon.com/daboecia-cantabrica.html 22-02-2021
https://es.unionpedia.org/Daboecia_cantabrica 22-02-2021
https://cerveradepisuerga.eu/flora-detalle.php?idFlora=145 22-02-2021

Nome científico da planta

Castanea sativa

Liam Jabif Flores · 22 febrero 2021 21:28

Familia da planta
Fagáceas

Nome común da planta
Castaño

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Castiñeiro		42,868003579	-8,658288498

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
El castaño es una planta que destaca porque contiene muchos taninos. Los taninos son componentes que, utilizados inadecuadamente resultan tóxicos, sin embargo un uso medicinal de los mismos les confiere propiedades astringentes, bacteriostáticas, expectorantes, calmantes y antitusivas.

Usos alimentarios
Son ricas en calcio, hierro y magnesio o lo que es lo mismo, son altamente remineralizantes. Destacan además por su contenido en vitaminas del grupo B. Estos nutrientes las hacen adecuadas en la anemia y la debilidad ósea, lo mismo que en casos de nerviosismo y ansiedad.

Usos funcionais
A partir de este árbol se puede utilizar su madera para crear muebles, herramientas,etc.

Usos lúdicos
No encontré ninguna información

Usos rituais
No encontré ninguna información

Lendas, refráns e mitos
El árbol más antiguo de los Kew Gardens, cerca de Londres (Inglaterra), es un castaño. Sin embargo, la leyenda más extendida cuenta que bajo este árbol se celebró en 1501 una misa, en la que el rey Fernando el Católico (1479-1516) y su ejército pidieron la bendición antes de la batalla por la conquista de Marbella.
Hay algunos refranes como estos: Agosto seco, castaña en cesto. Agua de agosto, ni buen nabo ni buen magosto. Al nogal y al castaño no le valen el engaño.
Hay leyendas alrededor de este árbol. Se decía que el primer herrero consiguió robarle el secreto de la sierra al diablo, diciéndole que en el pueblo ya habían inventado la sierra, a lo que el diablo respondió: “eso ye que vísteis la fueya’l castañu”. El herrero le responde: “Nun la viemos pero ya la veremos”. Así, fijándose en la hoja dentada de este árbol inventa la sierra.

Historia da planta
El castaño es originario de las regiones mediterráneas de Europa. En el mundo se producen unas 500.000t y España produce unas 18.000t. Durante mucho tiempo se ha creído que el castaño había sido traído de Oriente a Europa en la época romana; pero posteriormente esa tesis se desmintió por las excavaciones de zonas prehistóricas, resultando que desde el fin del Terciario existían castaños ancestrales en Europa y se clasificó como planta indígena de las regiones mediterráneas. Poco a poco se ha introducido en los demás países europeos, y actualmente se encuentra en Portugal, España, Francia, Italia, Suiza, Grecia, Turquía, Austria, Hungría, Rumanía, antiguas Yugoslavia y Checoslovaquia, Sur de Bélgica e Inglaterra y algún ejemplar en Holanda. Su área natural se extiende por la parte meridional de Europa, desde el sur de Inglaterra y la Península Ibérica hasta las proximidades del Mar Caspio, islas atlánticas de Canarias y Madeira y norte de Marruecos y Argelia. Artificialmente se ha introducido hasta el norte de Alemania y el sur de Suecia, aunque en esas latitudes su cultivo no es del todo fructífero. La producción mundial es de 500.000 toneladas, siendo la producción europea de 120.000t. En España, las comunidades donde el cultivo del castaño tiene mayor importancia son Asturias, Galicia, Cataluña y Castilla-León; con una producción total de unas 18.000t. De hecho, el nombre Spanish Chestnut o Castaña Española, se debe seguramente al que el norte de Europa importa castañas de España, donde este fruto tiene un valor tradicional, particularmente el primero de noviembre, Día de Todos los Santos.

Fontes secundarias empregadas
http://etimologias.dechile.net/?castan.a Acceso el 22/2/2021
https://www.frutas-hortalizas.com/Frutas/Origen-produccion-Castana.html Acceso el 23/2/2021
http://losarbolesinvisibles.com/historias-de-castanos/ Acceso el 23/2/2021
https://datosatutiplen.wordpress.com/2017/09/25/refranes-sobre-el-castano-y-las-castanas/ Acceso el 23/2/2021