Geography and History of Ames

Contemporary heritage in Santiago de Compostela « Atrás    

Título

Os Colexios Maiores de Santiago de Compostela

 

Lara Lorenzo Estévez, Óscar Granja Grille , Santiago José de Bona Vidal · 11 febrero 2023 10:20


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Plaza de Rodríguez Cadarso (Colegio Mayor Rodríguez Cadarso, Fonseca y San Clemente) La ubicación dispuesta pertenece a una plaza cuadrangular, constituida por un parque natural (árboles centenarios, arbustos de muchos tipos, etc.) atravesado por numerosos caminos pedrosos y acompañado por diferentes obras artísticas (tal que una estructura de latón), además de haber unas cuantas farolas iluminando la estancia en el paisaje nocturno. 42,877299923 -8,554110389

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Tras la fundación de la USC en 1495, los encargados del proyecto no ven la necesidad de crear residencias que alberguen a los estudiantes para mejorar su rutina de aprendizaje, hasta que siglos después, en 1919, se vuelve a poner el tema sobre la mesa durante un Claustro Universitario, percibiendo la necesidad de más viviendas para los estudiantes debido a la creciente cantidad de alumnos nuevos.

Así, empiezan a planear las construcciones, siendo 5 pabellones principales (4 de ellos para colegios mayores, y otro para labores militares), e intentan reunir los fondos a través del Estado, cuotas de una peseta y donaciones de gallegos emigrados en el extranjero, tarea ardua debido a la situación del país (el reciente Desastre del 98 y la pobreza general de la población). Consiguen su objetivo, y en 1928 comienzan las obras, quedando finalmente en 3 pabellones. El proyecto se pone a cargo del arquitecto Constantino Candeira Pérez, pero lo acaba terminando Jenaro de la Fuente Álvarez.

En 1936 se termina el primero, y su fundación se retrasa a 1941 debido a la Guerra Civil. Éste sería el Colegio Mayor Rodríguez Cadarso (aunque durante la dictadura franquista se le conocía como Colegio Mayor Generalísimo Franco), convirtiéndose en un requisito el tener una vivienda en él para poder acudir a la universidad. Al año siguiente se comienzan las obras del segundo, que se terminaría unos años después como el Colegio Mayor San Clemente. El tercero se demorará un poco más, empezando su construcción en 1953, y terminando en 1964, llamado Colegio Mayor Fonseca.

Los dos primeros sirvieron en un principio como colegios masculinos, y el último como femenino. Sin embargo, en la actualidad, todos son mixtos. Su interior ha ido evolucionando con los años, adaptándose a los tiempos y a las normas sanitarias y sociales exigidas, quedando a día de hoy como unas modernas instalaciones, con numerosas estancias comunitarias y adecuadas para la vida estudiantil.

Patrimonio material
El edificio principal de los tres es el Fonseca, encontrándose en el medio de los otros, y desembocando todos en una plaza (un parque) cuadrangular, llamada Rodríguez Cadarso, constituida por pequeños segmentos en los que se cultivan arbustos de muchos tipos, farolas de piedra, caminos entrecruzados del mismo material, y alguna estructura con finalidad artística (como la escultura segmentada de latón). Todos los edificios están hechos de granito, y tienen planta rectangular (aunque Fonseca tiene una forma más parecida a la de una "u"), de dos alturas, asimilándose al renacimiento; además en sus fachadas poseen elementos decorativos, con poco relieve y juego a través de las formas geométricas, que evocan al estilo barroco.

A pesar de todo esto, los edificios son de estilo imperial y (mayoritariamente) modernista, ya que al igual que en los movimientos previamente mencionados, su finalidad era la de lograr el equilibrio entre funcionalidad y belleza, otorgando sensación de elegancia y alegría a través de distintos materiales y formas, en espacios urbanos (característica del arquitecto Jenaro de la Fuente).

Patrimonio inmaterial
En estas residencias hay muchas actividades distintas a lo largo del año, que los estudiantes pueden disfrutar en sus tiempos libres. Por ejemplo, los propios alumnos celebran de vez en cuando cenas multitudinarias, y fiestas para celebrar eventos importantes. De hecho, hay asignadas dos semanas del año a un gran evento de múltiples actividades entre ellos (deportes, juegos, y mucho más) en las instalaciones que tienen habilitadas para eso.

Otras actividades culturales son los intercambios con otras residencias universitarias de otras ciudades, visitas de delegaciones de otros países, proyección de películas, etc.

El ambiente es bastante ameno (al menos en días festivos) y la mezcla entre la diversa flora (que provocan aromas frescos) y la fauna, sobre todo aves como patos o gorriones (que crean sonidos dando sensación de tranquilidad, como se puede apreciar en el vídeo) desembocan en un paisaje muy apacible.


Título

The whispers or lovers bench

 

Celia Gesto Calvo, Gabriela López Abrego · 26 febrero 2023 12:12


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Banco de los susurros secretos Banco semicircular 42,877261875 -8,548038527

Nós no elemento histórico

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
This bench was made in 1914, (the same year the world war one started) by Mariano Fernández Rangel, a municipal architect and it took 2 years to finish it.

Patrimonio material
This structure is 14 meters long and 5 matters depth,behind the kiosk, it is made with granite, hence its mechanism, the sound bounce from one side to the other, which is an effect called the gallery of whispers, although if you walk away from the bench you can´t hear anything. It was made in la Alameda, in Santiago de Compostela. Surrounding the bench there is a great variety of trees, which are also found throughout the park, some examples may be elm, oak, hackberry, lime, mulberry or plane tree... In the middle of the bench there is a shield with the symbol of Galicia between others. We didn´t saw any flowers because it was winter but in summer and spring there are a lot of different native flowers behind it.

Patrimonio inmaterial
The acoustic bench is also called by the whisper or lovers bench the first one is just because you can hear what the other person is saying despite being in the other corner, in addition the message arrives with the same intensity that was send, the second name it receives is due to the people from around thought is was made for the lovers which could talk to each other without having to be seen in public together, in there people would enjoy music from the municipal bands also. The bench has a rough texture because it is made of granite with tiny holes in all the bench.


Título

Parque da Alameda de Santiago de Compostela

 

Adrián Boullón López, Gonzalo Aguín Limón, Manuel Pereira Iglesias, Nicolás Collazo Santamaría · 24 febrero 2023 21:39


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Parque da Alameda (Estatua de Castelao) 42,856725834 -8,534498291

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Sendo actualmente un dos elementos máis emblemáticos da cidade, a composición actual deste parque é o froito de diversas ampliacións e modificacións que sufriu ao longo dos anos. A Alameda ten o seu inicio no S.XII, co arzobispo Xelmírez, quen mandou construír unha igrexa para albergar as reliquias de Santa Susana, e que hoxe en día está rodeada dun grande conxunto de carballos, que forman a Carballeira de Santa Susana. No S.XVI, o conde de Altamira doou unhas terras agrícolas para o disfrute dos cidadáns santiagueses. No S.XIX, dende o concello de Santiago, diversas remodelacións foron levadas a cabo coa finalidade de ampliar esta zona de recreo. Así pois, comezando nun proxecto eclesiástico no S.XII, o Parque da Alameda convertiuse nun grande complexo botánico e monumental, cun gran valor patrimonial.

Patrimonio material
A Alameda presenta unha natureza abundante e moi coidada. O mobiliario tamén se pode atopar en gran parte de esta, cousas como bancos ou fontes. Non hai ningunha estrutura anexa. Hai árbores moi altas e antigas coma a mencionada no video e diversas estatuas, como a de Valle-Inclán, que reposa nun dos bancos do paseo, contrastan coa beleza deste parque natural.

Patrimonio inmaterial
Sobre o patrimonio inmaterial, podemos aportar moitas cousas, dende o olor das árbores de todo o paseo ata os músicos da rúa que animan todo o parque. Aínda que o máis importante sen lugar a dúbida son as festas do Apóstolo e as ferias que se realizan de diferentes temáticas.


Título

As Marías.

 

Celia Fuentes Fandiño, Lucía Miramontes Vigo, María Freire Buján, Mariña Formoso Pérez · 12 febrero 2023 17:31


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Parque Alameda Escultura de dúas mulleres que viviron durante a dictadura franquista. 42,878321268 -8,547530793

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A escultura construiuse en 1993, aínda que representa a dúas coñecidas mulleres no contexto da época franquista. Viviron do 1898 ao 1980 (Maruxa) e do 1914 ao 1983 (Coralia). Naquela época Galicia estaba baixo o réxime franquista, onde había fortes represións sobre a cultura e sobre aquelas persoas que non compartisen a ideoloxía da ditadura. As Marías foron un triste exemplo destas represalias.

Patrimonio material
É obra do escultor César Lombera que se basou nunha fotografía das irmás nun dos seus paseos.
Está labrada en bronce e esculpida con detallismo e precisión, como se pode ver nos rasgos faciais e nas mans. A altura da figura ronda o metro sesenta, polo que está representada a escala real.
Foi pintada con cores moi vivas e chamativas, e cada vez que estas se deterioran, o autor volve a pintar a roupa pero de cores diferentes.

Patrimonio inmaterial
A historia das irmás Fandiño remóntase ao ano 1925. Maruxa e Coralia Fandiño eran dúas mulleres costureiras e cunha ideoloxía contraria á da dictadura, e por iso a xente, cando ían a pasear ás dúas en punto vestidas con cores vivas e moi maquilladas, adoitaba rirse delas e chamarlles ''putas'', ''locas'' e ''rojas''. Foron duramente represaliadas e incluso torturadas fisicamente, xa que se di que as levaron espidas ao monte Pedroso.
A xente non se quería ver relacionada con elas, polo que deixaron de recibir encargos e tiveron que vivir do que lles daban os veciños. Aínda así seguiron cos seus paseos, onde se lles vía moi escuálidas pero sempre coa súa vestimenta distintiva.


Título

Mirador de Manuel Ventura Figueroa

 

Brais Lago Romero, Carme Iglesias Abeledo, Estela García Currais, María Sanmartín Villanueva · 21 febrero 2023 11:30


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Mirador de Manuel Ventura Figueiroa 42,877390441 -8,550899160

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
O deseño deste monumento encóntrase no período final dos anos 20s, aínda q foi restaurado na década do 1940. O gran número de escritores e artistas xurdidos nos primeiros 35 anos do século fixo que este período se denominase Idade de Prata da cultura española que se caracteriza por unha riqueza e diversidade de manifestacións artísticas e culturais que seguen as tendencias da modernidade europea da cultura española. España en ese momento encontrábase baixo a dictadura do xeneral Primo de Rivera.

O deseñador deste monumento foi o arquitecto pontevedrés Constantino Candeira Pérez que foi o arquitecto municipal de Santiago de Compostela, cidade na que se encontra este rememoramento a Manuel Ventura Figueroa. Como arquitecto municipal encargouse das obras de traída de augas, rede de sumidoiros e pavimentación, así como da reforma de aliñacións e proxectos urbanísticos, tales como o de ensanche no Agro de Mendo, para Campus universitario con Residencias de estudantes, xardíns e campo de deportes, que acabaría sendo desenvolto por Jenaro de la Fuente Álvarez. Tivo grande empeño na conservación e restauración da arquitectura vernácula compostelá, destacando as súas intervencións na casa da Parra e na praza da Quintana.

En canto ao rememorado, o santiagués Manuel Ventura Figueroa, home de confianza do rei Carlos III, foi Patriarca das Indias Occidentais e arcebispo de Laodicea. Despois da caída do conde de Aranda, foi nomeado Gobernador do Consello de Castela e da Cámara de Castela. Foi un dos fundadores do Banco de San Carlos, precedente do actual Banco de España. Tamén creou unha fundación, a Fundación Figueroa, a través da cal axudou á súa familia e descendentes, tanto nos estudos como noutras moitas causas. Esta fundación, aínda hoxe activa, baixo a tutela da Xunta de Galicia serve de nexo de unión entre os seus descendentes.

Patrimonio material
O elemento está composto por varias partes, o mirador, a escalinata e o monumento. A primeira trátase dun espazo rectangular de pedra conformando a cima do conxunto con catro columnas pareadas, dende ahí podemos observar unha maravillosa paisaxe conformada polo Campus Universitario e os seus xardíns e edificios, tanto como o Monte Pedroso e o Val da Maía.

Centrandonos na escalinata, observamos catro niveis unidos por dous tramos de escaleiras descendendo simétricamente (unha a cada lado) e en zigzag dende a alameda ata o campus. En xeral todo o elemento contén un estilo neobarroco que se detecta á perfección neste espazo

Situado ó fronte do conxunto encontramos o monumento en conmemoración ao arzobispo santiagués Manuel Ventura Figueroa. Trátase dunha estatua de cobre que mostra ó letrado de pé sostendo un escrito no que se le a palabra “testamento”, vestido coas vestimentas e perruca da época. O pedestal no que se sosten é un prisma de base cadrada con columnas nas aristas, nas caras laterais amosanse unhas placas coa frase “ Al excmo, Sr. D.Manuel Ventura Figueroa en testimonio de gratitud sus parientes 1898”.

Patrimonio inmaterial
Debido ao longo tempo que ten este monumento dende que foi construido, está xa un pouco deteriorado xa que a xente non o coida como é debido depositando no interior das copas residuos a apodrecen, por eso ás veces cheira un pouco mal. Ainda que grazas as múltiples plantas e árbores que hai ao redor dalle un toque rupestre e camufla o cheiro.

Aparte das abraiadoras vistas cara os xardíns do campus, as cales deixan asombrados a todos os turistas e veciños pola marabillosa paisaxe ofrecida dos árbores e plantas que en primaveira deixan un decorado de cores fermoso, outra das cousas bonitas e merecedoras da respectiva importacia deste precioso mirador é o son dos paxaros, que se escoita a miúdo se non hay moito ruído. Estas melodías transmiten calma e tranquilidade en medio dunha aparatosa cidade onde o tráfico e os grandes bloques de vivendas tenden a facer que nos esquezamos do bonito e gratificante que é sentarse a admirar unha boa vista co son da natureza de fondo. Por estas razóns o mirador é un lugar perfecto para esquecerse un rato do mundo e conectar ca parte máis natural de Santiago.