Geography and History of Ames

Pasando a remuda da nosa memoria histórica « Atrás    

Título

La historia de mi abuelo y como lo vivió

 

Ainoa Silva Mosquera · 3 junio 2025 19:49


Foto coa persoa entrevistada

Encabezado da carta
hola mama, que tal todo? te echo de menos

Idade
83

Historia
Yo viví la dictadura de Franco, era muy duro porque vivíamos con miedo. Me acuerdo cuando paseaba Franco por las calles en Coruña cuando vivía allí con mi mujer, tu abuela, cada vez que nos avisaban corríamos a casa ya que no queríamos correr peligro. Yo trabajaba en una tienda de ropa me encargaba de arreglar los trajes y vestidos y mi mujer cuidaba de la casa y de los niños. Después tuve que hacerle voluntariado en la mili, vi compañeros sufriendo y perdí amigos pero agradezco estar aquí y afrontar toda esa época.


Título

María Luisa Bustelo Vilas nos va a hablar sobre la dictadura franquista.

 

Hugo Iglesias Sóñora · 1 marzo 2024 18:47


Foto coa persoa entrevistada

Idade
70

Historia
Mi abuela nació en 17 de noviembre del 1953, y es hermana de otras cinco mujeres (la más mayor). Cuando le coincidió la dictadura ella tenía sobre 20 años, todavía no estaba casada y no tenía a sus dos hijas. No recuerda la etapa como algo muy malo, ya que ellas nunca tuvieron problemas, pero sí que lo recuerda como una etapa en la que no tenías libertad para hacer muchas cosas que hoy son normales. Ella salía por Cordeiro y recuerda que estaba todo cerrado, que durante esa época no se podía hacer nada, pero no tiene un mal recuerdo.

Fotos adicionais

Fotos adicionais


Título

Manuel Rodríguez López e vou falar sobre a ditadura franquista

 

Brais Seijas · 15 noviembre 2019 16:26


Foto coa persoa entrevistada

Idade
80

Historia
O meu avó vivíu na época de franco, el lembra que era unha época na que se pasou fame, os alimentos eran por ración, según fora a familia de grande así lle daban o aceite, o gas, azúcre, etc., Ganábase moi pouco no traballo,ían a traballar (votar as patacas, a xachar, meter a leña, etc..) para as persoas máis ricas, e a cambio dabanlles a comida e traballaban ata a noite. Empezou a traballar aos 14 anos cunha familia rica do pobo, e traballaba toda a semana.
O meu avó dí que Franco non era malo, foi moi loitador os que eran malos os veciños, os que eran da falange, si por calquera cousa lle caía mal algún veciño, os falangistas ían pola noite a buscalos e aparecian mortos ao día seguinte nunha cuneta. Houbo moitas mortes inxustas.
Franco fixo moitas obras sin maquinaria, as carreteras, o tren, etc,..era un ditador que non tiña relación con ningún pais, só tiña relación con Arxentina, pero sacou o pais adiante, sin axuda de nadie.
Durante a ditadura franquista, había moito respeto, e nadie roubaba a nadie porque si roubabas sabías que despois ián a por tí, Moita xente fala mal de Franco, pero mentres estaba Franco, había moi poucos impostos, os seguros e o gasoleo estaba moi baratos, había pagas (eran pagas pequenas) tamén pagaba polos nenos e sobre todo vivíase sin medo. O peor que había era a guardia civil (si te paraban quitabanche todo o que levabas e tamén pegaban a xente) e os escapados da guerra (que se escondian polo monte, porque si os pillaban matabanos)
Nas escolas daban leite e queixo, pero casi todo o queixo o levaban os curas, para darlles aos pobres, pero repartianos cos ricos en vez de darllos as persoas que o necesitaban.
As persoas que traballaban cobraban e non ían a guerra, había xente que traballaban sin cobrar nada para non ter que ir a guerra.
Cando morreu Franco, decían que xa levaba oito días morto, que a xente que estaba por detrás del estaban arreglando os papeis, pero que xa morrera antes. Lembrase que o día que morreu Franco sobre as 5 da maña mais o menos, ia escoitando a radio e dixeron "Españoles Franco ha muerto".



Título

María del Pilar García Balado nos habla de la dictadura franquista.

 

Diego Caeiro Costoya · 26 febrero 2019 22:06


Foto coa persoa entrevistada

Idade
70

Historia
Según María del Pilar la sociedad cambio mucho en muchos sentidos(pensamientos, ética y vida cotidiana) desde la época franquista hasta la sociedad actual. Esta es su historia y sus puntos de vista:
En la dictadura, Franco mandaba más que nadie y todos teníamos que hacer caso a lo que el decía sin poder protestar ni quejarse, cuándo Franco estaba, se notaba el miedo en todos lados porque aún que había menos delincuencia por miedo y las calles eran más seguras de la delincuencia, no había libertad de expresión así que no podías decir nada que fuera en contra de la dictadura, es decir, ser comunista o rojo como los llamaban. Además en las calles habían muchas más guardias que ahora, los cuales, como Franco, tenían mucho poder y se les permitía hacer lo que quisieran con quien quisieran, a la mínima te mandaban al calabozo o se sobre pasaban contigo.
La sociedad era mucho más machista que la actual, desde que era pequeña tenía que seguir las ordenes de mi padre en todo lo que me dijera, y muchas veces las chicas casaban para tener un poco más de libertad liberándose de todo lo que le decían sus padres. Yo empece a trabajar a los 18 en la fábrica de galletas Cuétara, en la fábrica, los hombres trabajaban por la noches, y las mujeres por la tarde. Los hombres ganaban más que las mujeres y además, cuando las mujeres casábamos, como en mi caso a los 20, nos echaban del trabajo y nos teníamos que ocupar obligatoriamente de los niños cuando tuviésemos, en cambio el hombre tenía que trabajar. La mujer era un objeto sometido a los hombres siempre, en menor o mayor cantidad.
Otra identificación de la sociedad sexista que se vivía era que había colegios dependiendo del sexo, un colegio todo de mujeres, y un colegio todo de hombres incluyéndose el profesor/profesora.
La enseñanza era muy diferente y mucho peor. En los colegios había al rededor de unas 65 o 70 personas del mismo sexo y diferentes cursos y edades, todas juntas en un colegio que solo era un aula muy grande con un único profesor el cual podía pegar sin ningún tipo de prohibición ni punto límite a los alumnos sino cumplían todo lo que decían, tal como el refrán: "las letras con sangre entran".
Había una economía muy mala, daba para vivir, pero sin ningún tipo de capricho y mucho menos en la cantidad actual de esta sociedad capitalista. Había ropa justa, un par de prendas para el verano y otro par para el invierno y lo suficiente para comer.
Al igual que Franco y la guardia civíl, la religión cristiana tenía un gran peso en la sociedad, teniendo la iglesia facilidad para realizar muchas actividades. Tanto que si tenías un hijo que salía para cura era casi como una bendición.
Los últimos años de la dictadura fueron los más llevaderos y fáciles ya que aun que Franco seguía teniendo el poder, no era tanto como antes.


Título

María Sánchez Barreiro e a ditadura franquista

 

Alejandra Castaño Ares · 5 junio 2023 21:44


Foto coa persoa entrevistada

Idade
69

Historia
María Sánchez Barreiro naceu nunha familia moi humilde, en plena ditadura franquista. Eran oito irmáns e ela era a maior das mulleres, debido a isto, cando os seus pais ían traballar, ela sendo moi cativa, tiña que coidar dos seus irmáns e realizar as tarefas do fogar. Con 11 anos, deixou de estudiar para poñerse a traballar e poder lear cartos para a casa. Traballou nun hotel e interna en varias casas, ata que casou con 20 anos e foi vivir co seu home. María tivo unha vida moi dura, debido á miseria e a pobreza que había na época. Pasou fame, frío, non rematou os estudos traballou dende moi pequena, pero ela veo como algo normal, que lle pasou a moita xente daquela época.