Geography and History of Ames

Pasando a remuda da nosa memoria histórica « Atrás    

Título

Xoan Beiras falanos de como vivía él na ditadura franquista

 

Candela Casal Veiga · 18 marzo 2019 19:09


Foto coa persoa entrevistada

Idade
64

Historia
Ao meu avó sempre lle gustou como gobernaba Franco, él di que a época na que gobernaba Franco non era tan mala comose conta. Aos 11 anos empezou a traballar e sempre tivo traballo aínda que si que é certo que moitas familias pasaban fame. Tamén me conta que emigrou moita xente, sobretodo do campo as cidades, había outro tipo de liberdade e él sempre salía a tomar copas e nunca tivo problemas.
O que máis me recalcou o meu avó era a seguridade que había, como el di " podias durmir ca porta aberta "


Título

Manuel Fajín Pais nos habla sobre la dictadura, transición y guerra civil.

 

Irene Fajín Valiñas · 13 noviembre 2019 19:22


Foto coa persoa entrevistada

Idade
78

Historia
De lo primero de lo que me habló mi abuelo fue de la guerra civil, pero sobre su padre (mi bisabuelo), que se llamaba Carlos Fajín Manteiga. Participó en la guerra civil durante 3 años, por el norte de España, empezando la guerra en Galicia, y siguió por Zamora, León, Asturias,... hasta Barcelona. Pasaban mucha hambre y la comida la robaban de casas ricas o abandonadas por otras personas que se tuvieron que ir de ellas por miedo a que los mataran, o comían lo que les daba el ejército, que era una lata de sardinas, embutido, una barrita de pan, y nada más, pero eso para días. Además de que vestían un uniforme marrón que igual no sacaban hasta pasar 2 o 3 meses, porque no tenían otra cosa, llenos de piojos, pulgas, sarna, y otras cosas. En relación con las enfermedades me contó que, por ejemplo, para curar un resfriado calentaban leche de la vaca natural, le añadían miel, azúcar, y algunos coñac (y usaban plantas medicinales también). Después la dictadura. Me contó que Franco fue dictador de España durante 40 o 50 años, y que cada mes mandaba a la guardia civil hacer unas rutas para vigilar y hacer preguntas a la gente, y hasta se quedaban a dormir y cenar, en casas que tenían las mismas ideas que el. Iba a un colegio en una parroquia que se llamaba Nantón, en la que convivían niñas y niños juntos en clase haciendo las mismas cosas todos por igual (aunque había clases de solo de niñas y solo de niños). Iban caminando, mi abuelo media hora tranquilamente, por los caminos del monte, ya que no había carretera, haciendo frío y muchas veces sin paraguas y zocos de madera. Finalmente la transición. Empezó hablándome de la constitución, creada después de la muerte de Franco, por un grupo de ministros en un monasterio (cree) durante 15 días. Casi para finalizar, me habló del golpe de estado de 1982, que como los de ETA, un partido revolucionario vasco, querían ser independientes, iniciaron una guerra contra la nación, matando a políticos, guardias civiles, gente rica ... secuestraban, y muchos de ellos murieron y otros aún siguen en la cárcel desde aquella. Entonces hubo un golpe de estado con unos generales, en el que Tejero, que era el secretario de la casa real, se pusieron de acuerdo una noche para hacer ese golpe de estado. Y cuando estaban todos los ministros reunidos en el congreso de diputados, entró Tejero con un montón de policías y guardias derrumbando todo, pero no lo consiguieron, además de ser detenido el y la armada. Finalmente los vascos perdieron fuerzas y se rindieron. Otro tema era el racionamiento de alimentos, que consistía en ir a un supermercado, pero con tiendas independientes en las que te daban una cantidad de alimento por familia, al mes. Por ejemplo el aceite. Si te correspondía por familia 1L, solo tenías 1L al mes (aunque se usaba más la manteca (grasa de cerdo fundida) que era parecido al aceite pero menos saludable).
Me habló también sobre las emigraciones. Como el, que se tubo que ir a Suiza durante 3 años a trabajar a una fábrica de papel, porque las condiciones de vida y trabajo eras mucho más altas que en España. Y porque mi abuela enfermó, que sino se habría jubilado allá. Las familias antes podían ser de 6,7,8,9 o incluso 12 hermanos, y se tenían que apañar como podían para salir adelante, ya que era más difícil conseguir dinero. Sobre todo a Brasil, Buenos Aires,... y en los años 1962 o 63 se iban a América del norte, Francia, Inglaterra, ... porque se ganaba el triple (en Suiza mi abuelo ganaba 35,000 pesetas y en España solo 16,000 pesetas) También se ayudaban entre vecinos en los trabajos de casa y campo, como lavar ropa o plantar algo. Finalmente sobre campos de concentración se acordó de que eran campos gigantes cerrados donde llevaban a los presos políticos o soldados (o tropas en caso de ser guerra) de ideas diferentes a las de Franco. Algunos los mataban dejándolos tirados en el suelo, o haciendo fosas comunes que viene siendo un agujero con todos los muertos dentro y tierra por encima.


Título

Jesus Fernández e Zoila Santiago fálannos da Guerra Civil, o franquismo e a transición.

 

Alberte Carballo Fernández · 13 noviembre 2019 18:24


Foto coa persoa entrevistada

Idade
69

Documentos


Título

Elena Gil Landín, Memorias dunha Guerra Contada

 

Zoe Glasscock Nores · 1 mayo 2025 21:41


Título

Volvendo a casa


Foto coa persoa entrevistada

Encabezado da carta
11 de novembro, 1944
Queridos mamá e papá:

Corpo da carta
Hai dous días que saín de Lodz. Estiven polas rúas, buscando onde ir. Isto é un caos, non sei que facer. Só podía pensar en escribirvos, teño moitas ganas de volver. Contaríavos un montón de cousas sobre o lugar no que estiven e as horribles condicións baixo as que vivimos, pero non paga a pena, o importante é que estou viva, e para cando recibades esta carta xa estarei preto de vós, moi preto... Vou intentar coller un tren a casa, un dos meus maiores temores é que a nosa casa xa non esté, que chegue e esté todo destruído ou que xa non estedes aí. Bótovos moitísimo de menos, cheguei a pensar que este día non chegaría xamais... Hai persoas moi simpáticas que están axudando á xente que saíu do campo a contactar cos seus seres queridos.

Despedida da carta
Cada momento que pasa vos sinto máis preto, gardo os meus bicos para poder dárvolos en canto chegue.
Quérevos moitísimo,
Maria.

Idade
82

Foto de contexto

Foto de contexto

Historia
Introducción: Chamei á miña avoa para preguntarlle sobre os seus recordos da ditadura un xoves. Acababa de espertar da sesta e pediume darlle uns días para facer memoria e ordear por escrito o relato. Con moita paciencia, apuntou todos os subtemas que foran suxeridos para guiarse por eles. Algo preocupada, recalquei que non era necesario falar estrictamente deles, que inebitablemente algún acabaría sendo tocado. Pasaron os días e ía crecendo en min certa preocupación ao non recibir a súa resposta. Finalmente, recibín un correo dela cun documento, que adxuntei a parte. Ao principio ese texto estaba pensado para que eu o lese e o parafrasease, pero está tan ben escrito que non vin a lóxica a estragalo coas miñas palabras.
(Farei algunhas anotacións ou comentarios ao longo da historia, porque algúns dos sucesos que explica a miña avoa precisan un contexto ou un coñecemento previo da miña familia).
Dado que KaleidoScapes conta con límite de palabras, vinme obrigada a redactar a historia e adxuntala nun documento a parte (en Documentos adicionais).

Documentos adicionais


Título

"Entre Ruínas e Esperanza: A Vida da Miña Avoa durante a Guerra Civil"

 

Antón Abalo Santamaría · 6 junio 2023 15:50


Foto coa persoa entrevistada

Idade
89

Historia
Atópase en documentos adicionais.

Documentos adicionais