KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Pasando a remuda da nosa memoria histórica « Atrás    

Título

Lucía Puentes Vázquez, Finais ditadura principios transición

 

Héctor Méndez Puentes · 9 mayo 2025 17:21


Título

Consecuencias dos traballos forzados que tivo que levar a cabo Feliks Bruks


Foto coa persoa entrevistada

Encabezado da carta
Saúdos meus amigos, hai xa tempo que non nos vemos, dende que nos separamos durante esta interminable guerra, pero poren iso non vai ser impedimento para falar con vos e comunicarvos a miña situación actual.

Idade
58

Historia
A miña nai tiña nove anos cando morreu Franco

Recorda que Franco pasba de cando en vez pola vila de Vilalba para ir pescar
e cando el pasaba toda a xente saudábao co saúdo fascista e os que tiñan una pasado relacionado con ideoloxía de esquerdas eran metidos no cárcere durante dous días.

Miña nai di que todo xiraba a redor da relixión, utilizábana para meter medo, en todas as aulas da escola había un crucifixo e uha imaxe de Franco, ademais todos os días tiñan que rezar unha oración ao comezar a clase. Miña nai di que antes todo era pecado e por todo ías ao inferno, como era uha nena pequena que non podía imaxinar que un adulto mentise ela críao e pasábao mal pensando que iría ao inferno.

Vivían oprimidos, tiñan que reprimir toda expresión de alegría durante Semana Santa porque morrera Cristo, era un período lúgubre, incluso os bares estaban pechados.

Cando morreu Franco, os profesores adeptos ao réxime fixeron un panexírico de Franco dicindo que evitara que o país entrara na segunda guerra mundial e que era un benefactor do pobo en vez de admitir que era un ditador sanguinario, pero con todo, para os nenos foi un acontecemento xubiloso porque grazas á morte de Franco tiveron uns inesperados días de vacacións.

Despois da morte de Franco as cousas cambiaron e algunhas cousas chegaron ao outro extremo, pasouse da represión total ao desenfreo, houbo un gran problema coa droga, había tanta ansia de liberdade que a xente facía cousas irracionais e que incluso atentaban contra a súa saúde, de feito miña nai recorda que algúns profesores fumaban porros nas clases, a xente saía de forma desenfreada e ademais disto tamén estaba o terrorismo de ETA.

No 81 houbo o intento de golpe de estado, os militares tomaron o congreso dos deputados, as persoas maiores estaban revivindo o alzamento de Franco, de feito miña nai recorda que ese día o seu avó estaba chorando e morto de medo, tamén tiña moitos amigos de ideoloxía de esquerdas que fuxiron a Portugal, afortunadamente o golpe de estado quedou en nada.

Título

Ana María Moreno Carrillo fálanos das represión na época franquista.

 

Uxía Domínguez Gómez · 8 mayo 2023 20:34


Foto coa persoa entrevistada

Idade
83

Historia
My grandmother grew up in a town in Navarre where the majority of people were Republicans. They experienced a lot of repression, but she doesn't realize this because it was normal for her. She was in the women's section and also went to school but she couldn't continue in the latter because she helped my great-grandmother. She had to do social service in the women's section to get her passport and go to Paris. There she met my grandfather, who was also immigrated, and she married him. They had their daughters and returned to Navarra, but my grandfather was not happy there because he missed home. They came to Galicia where my grandmother dedicated herself to caring for my great-grandparents who were already sick, tell how she had to send her children to a boarding school and at first she had a very bad time. When my great-grandmother died, she set up a shop but it didn't last long because even though she says there wasn't much machismo at the time and even though my grandfather tries to be as feminist as possible, he still has some out-of-date ideas.

Título

Amalia Gómez Enjo fálanos de Ditadura franquista e o ensino durante a ditadura

 

Carla Cantelar Ces · 8 abril 2019 12:47


Foto coa persoa entrevistada

Idade
83

Historia
A miña avoa foi nada no ano 1937 en Proupín.
Dende pequena tivo que dedicarse tanto a ir a escola como ir a traballar a leira. Tivo unha vida complicada xa que pasaba moitas veces fame porque era moi difícil conseguir comida, tamén tiña problemas ca roupa pois olía mal e non podía comprar máis pola ausencia de cartos.
Cando Franco introduciu a ditadura tiña que facer unha serie de cousas na escola, todos os domingos tiña que ir a Misa e na escola tiñan que dicir a doutrina que era recitar o catecismo, era permitido o galego pero non se podía da política. Para chegar a escola tiña que ir andando e tamén o tiña que facer para volver a casa, na escola só lle apredían a sumar, a restar, a multiplicar, a dividir, a ler e a escribir e unha cez superas facer esto todo acababas a escola.
Cando xa era máis maior, 21 anos, estaba embarazada pero o seu home tivo que marchar a Venezuela para poder gañar cartos e sustentar a súa familia. Amalia tiña moito medo pois estaba soa e con un dictador pero anos despois tamén marchou a Venezuela deixando a súa filla en Galicia e enviándolle cartos para que tivera unha boa formación. Xa alí deuse a noticia de que morrera Franco e por fin puido verse liberada e que España iba repoñerse do golpe de Estado, e como consecuencia puido volver a súa terra, Galicia.

Título

Manuela Antelo Lema fálanos da infancia durante a ditadura franquista

 

Braulio Martínez de Lorenzo · 6 junio 2023 16:48


Foto coa persoa entrevistada

Idade
79

Historia
Miña avoa Manuela sufriu aos catro anos a morte do seu pai. Debido a esto, o traballo quedou nas mans da súa nai, a avoa Quica. Xunto aos seus dous maiores irmáns, miña avoa tivo o privilexio de ir á escola de monxas, pese a que a súa familia estaba escasa de recursos. Ela fixo varias amigas durante a súa educación, pero unha das cousas que máis lle marcou a infancia foi a lectura. Ela sempre amosaba un interese enorme cara os libros, máis niguén lle impedía lelos. Todo esto ocurriu durante a ditadura de Franco. Mediante este período toda a verdade se lle ocultaba á miña avoa e aos demais, facendo que estivesen influídos por unha ideoloxía común. Máis tarde, miña avoa namorouse de meu avó, Luis. En cada momento nos que seu mozo lle mandase unha carta, as monxas sempre a leerían antes de darlla. A vida da miña avoa seguiu, e casouse con Luis, tendo cinco fillos. A día de hoxe, miña avoa Manuela segue sen comprender o esforzo que tivo que facer Quica para darlle unha vida estable.

Título

A Dictadura

 

Uxía Fabeiro Wiliiman · 14 noviembre 2019 19:56


Foto coa persoa entrevistada

Idade
59

Historia
Mi padre en la época de Franco era un niño, en su aldea no había mucho rebumbio ya que se ayudaban todos, para lo que fuese.
Él y su familia vivían bien, él no sufrió lo que vivía la gente de Madrid, Cataluña antiguamente, que allí si que había muertes y muchas desgracias.
Él me cuenta que Galicia siempre fue la comunidad que Franco menos ayudó. A Galicia la tenía mas castigada. En el colegio, en los comercios y en la calle se podía hablar Castellano y no Gallego. Nunca se podía hablar de política en los bares por que estaba prohibido. Sólo se hablaba de lo que plantaste, lo que le dabas de comer a los cerdos y cosas que hacías en tu casa. Aún así mi padre me contó que había gente que cuando hablaba política en los bares los policías de esa época los llevaban presos al cuartelillo de Brion.
Te denunciaban por todo, si robabas una uva y te pillaban te denunciaban.
« Atrás