KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Percorrido histórico de orientación « Atrás    

Nome do elemento histórico

Igrexa de San Fiz de Solovio

 

Iago Calvo Mirás, Yenny Medina Cardoso · 16 noviembre 2019 15:11


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Igrexa de San Fiz de Solovio 42,879413632 -8,541655541

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Media



Explicación do elemento histórico
É unha das igrexas máis antigas da cidade. Conta a lenda, que neste lugar parece que se encontraba o eremita Paio, que vivía preto deste lugar dedicado á contemplación e á penitencia, foi conducido por unhas luces celestiales, e descubriu as reliquias do Apóstol.

A igrexa primitiva foi construída polo bispo Sisnando II, no século X, e derrubada por Almanzor no ano 997. Posteriormente foi reconstruída polo bispo Xelmírez.

O edificio actual é unha mestura de reconstruccións e engadidos realizados ao largo de casi oito séculos: na súa fachada románica conserva un relieve da Epifanía do s. XIV, época á que tamén pertence o pórtico, na igrexa actual aínda conserva a orixinal portada románica.

Esta obra conserva algo de policromía, ainda que non é a orixinal. A adoración dos Reis Magos pode considerarse coma un preludio das peregrinacións a lugares míticos, reproducida en determinados puntos na iconografía do Camiño de Santiago.Durante o s. XVII engádenselle tres capelas e no s. XVIII decídese ampliar a igrexa, engadíndolle dúas naves e construíndo o campanario. Por esta razón, hoxe queda pouco do edificio románico levantado por Xelmírez.

Fontes bibliográficas usadas
http://xacopedia.com/San_Fiz_de_Solovio_iglesia_de


Nome do elemento histórico

Porta da Pena

 

Antón Martínez Núñez, Irene Fajín Valiñas · 14 noviembre 2019 23:27


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Porta da Pena 42,883285563 -8,543314792

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Media




Explicación do elemento histórico
A porta da Pena era unha das sete portas da antiga muralla de Santiago de Compostela construida de 1037 a 1068, que daba acceso aos peregrinos que viñas do norte (de Inglaterra e Flandes). Pasada esta porta, a muralla dircorría entre as casas que hai entre as rúas Hospitaliño e Atalaia onde se instalaban pequenos comercios de comida e por onde pasaban as persoas que quería entrar ao núcleo de Santiago de Compostela. Este topónimo provén dunha antiga atalaia (lugar elevado para vixiar) que había nesta zona. Actualmente a porta da Pena non existe, xa que se destruiu durante a invasión francesa no século XIX. Junto a esta porta vai ligado o restaurante Costa Vella o cal aproveitou, anos despois da destrucción da porta da Pena, a que a muralla estaba caída nalgúns puntos para construirse alí e, que o muro fixera de peche septentrional da terraza de Costa Vella.

Fontes bibliográficas usadas
- Muralla Digital: http://murallasdigitales.blogspot.com/2013/01/las-siete-puertas-de-la-muralla-de.html

Data de consulta: 10/11/2019

- Mapa dixital Santiago de Compostela: https://santiago-de-compostela.callejero.net/rua-da-porta-da-pena.html

Data de consulta: 10/11/2019

Bibliografía:

González Landín Matilde e Luaces Anca Javier (2009: Santiago de Compostela (A cerca da Cidade. P24 e 26)

Nome do elemento histórico

Igrexia de San Bieito do Campo

 

Marina Jiménez Rivas, Martín López Rodríguez · 17 noviembre 2019 10:31


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Igrexa de San Bieito do Campo 42,881069906 -8,541997104

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea






Explicación do elemento histórico
É unha igrexa neoclásica levantada por Prado Mariño sobre unhas antigas dependencias do século X e que xa foron reconstruidas en estilo románico no século XII polo arzobispo Xelmírez por completo.No século XIV a porta principal foi remodelada.A finais do século XVIII levouse a cabo a segunda reforma completa polo Arzobispo Malvar,que demoleu a construcción anterior enteira.Esta igrexa a pesar da súa sobriedade, a pureza das liñas e dentro o seu pequeno tamaño, conserva un certo aspecto monumental acentuado polo seu aislamento na praza. Presenta una única torre central e unha soa nave con capelas laterais. No seu interior destacan as fermosas tallas barrocas de San Antonio, San José e San Juan Bautista.


Fontes bibliográficas usadas
santiagoturismo.com
https://www.minube.com/rincon/igrexa-san-beitio-do-campo-a255531
santiagoturismo.com

Nome do elemento histórico

Colexio de Fonseca

 

Jaime Fernández Fernández, Sabela Riveiro Dios · 7 noviembre 2019 17:07


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Colexio de Fonseca 42,879561044 -8,545421362

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna





Explicación do elemento histórico
O colexio de Fonseca está na rúa de Franco. Este colexio foi mandado construir polo arzobispo Alonso de Fonseca, adaptando a casa onde naceu e que perteñecía á súa influente familia, para crear un edificio universitario que dotase ao Reino de Galicia de centros de estudos superiores. Comezou a funcionar no ano 1544 e nel terá sede a Universidade Compostela. No século XVI a Universidade chega a ter mais de 3.000 estudiantes, procedentes na súa maioría de Galicia e Asturias. No século XVII consolídase grazas á incorporación da facultade de Mediciña.
O edificio encóntrase adosado ao Colexio de San Xerome. Ten dous pisos de altura que forman un amplio patio interior co seu claustro e unha cristaleira plateresca no nivel superior. A súa fachada é de estilo renacentista aínda que consta de dous corpos con estatuas góticas nos intercolumnios e nos nichos de friso, estos corpos seguramente foran reutilizados de outras construccións; no centro, en medio do friso que separa os dous corpos cos que conta o edificio, destaca o escudo coas cinco estrelas dos Fonsecas, rodeado de imaxes que representan aos Doctores da Igrexia.
No interior podemos visitar o seu claustro, obra de figuras clave da arquitectura renacentista peninsular como son Juan de Álava, Rodrigo Gil ou Alonso de Covarrubias, de doble arcada, que está decorado mediante medallóns e bustos. Á dereita da porta está a entrada á capela e á esquerda a entrada ao Salón Artesonado, que antes usábase como refectorio.
Pódese visitar a chamada Biblioteca América, única no mundo pola súa especialidade temática, que garda un compendio iconográfico, humanístico e bibliográfico latinoamericano fruto da iniciativa de Gumersindo Busto. Os seus muros albergan unha xoia, o libro de Horas de Fernando I de León, datado arredor de 1055 é considerado o libro máis antigo de Compostela.
Na actualidade acolle a Biblioteca Xeral da Universidade. Ademáis o conxunto foi catalogado como Ben de Interese Cultural en 1931.


Fontes bibliográficas usadas
https://www.asturnatura.com>turismo, Acceso o día 13/11/2019
https://es.m.wikipedia.org>wiki>pazodefonseca, Acceso o día 13/11/2019
https://www.pilgrim.es>coledio-de-fonseca, Acceso o día 13/11/2019

Nome do elemento histórico

Igrexa de Santo Agostiño

 

Carla Nieto García, Fabián Fernández Fernández · 5 diciembre 2019 16:07


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Igrexa de Santo Agostiño 42,880547169 -8,541329487

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna






Explicación do elemento histórico
A Igrexa de Santo Agostiño es obra de Fernández Lechuga y González Araujo, construída en el año 1617. El Conde de Altamira abonó los costes de la construcción del convento para la Orden de los Agustinos Calzados de Arzúa.
Es de planta rectangular, posee una fachada de tipo renacentista y de estilo clasicista, divida en dos cuerpos donde se puede admirar una imagen de la Virgen de la Cerca, llamada así por haber estado colocada en un nicho de la antigua muralla. Sólo mantiene del original una torre inacabada ya que la otra fue destruida por un rayo en 1788. En su interior caben destacar la talla procesional de Cristo atado a la columna, obra de Diego de Sande, el retablo mayor que es barroco (atribuido a Pedro Taboada, 1690) y el de la Inmaculada (Simón Rodríguez, 1740). El convento fue abandonado en la época de la exclaustración, se dedicó a diversos usos, y en la actualidad está ocupado por los jesuitas y desde 1964 funciona como colegio mayor universitario.


Fontes bibliográficas usadas
-Santiago de Compostela turismo.
http://www.santiagoturismo.com/monumentos/convento-e-igrexa-de-santo-agostino
Acceso el día 19/11/19.
-Guía Repsol.
https://www.guiarepsol.com/es/fichas/monumento/convento-e-iglesia-de-san-agustin-180684/
Acceso el día 19/11/19.
-Compostela virtual.
http://www.compostelavirtual.com/sitios-interes/convento-iglesia-de-san-agustin-san-agostino-santiago-de-compostela-62.html
Acceso el día 19/11/19.
-Colegio Mayor Universitario "San Agustín".
https://www.cmusanagustin.com/
Acceso el día 20/11/19.
-Turismo.gal.
https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/26139/igrexa-do-convento-de-san-agostino?langId=es_ES&tp=8&ctre=31
Acceso el día 17/01/20.

« Atrás