Geography and History of Ames

Nin fadas nin princesas « Atrás    

Título

Paula Armesto Cordero é xestora cultural

 

Martina Llamazares Armesto · 7 febrero 2020 16:23


Foto coa persoa entrevistada

Idade
45

Historia
Aos 17 anos, Paula vaise da casa para empezar a súa vida propia. Acaba bacharelato e métese a estudar na escola de cine de Vigo, onde acaba o que hoxe chamaríamos formación profesional. Na escola coñece ás personas que lle van iniciar no mundo da xestión cultural, todo grazas a que les fai un favor, ver se pode sustituirlles nun concerto. Tras este traballo ven outro, e outro máis, e antes de que se decate Paula xa está metida de pleno neste mundillo onde empeza a coñecerse o seu nome. En canto acaba F. P., Paula iníciase en traballos máis profesionales dos que xa facía xusto cando se muda Madrid. Alí vive o punto máis alto da súa carreira: organiza desde concertos de rap ata musicales, coñecendo de por medio a celebridades e persoas ás que admira. Chega incluso a viaxar fora de España para organizar festivais de todo tipo de música, da igual o xénero. Uns anos máis tarde, Paula múdase de novo a Galicia, a súa terra natal. Alí aséntase nunha empresa dedicada à xestión de concertos e festivales, na que sigue hoxe en día traballando para que cada concerto sexa unha experiencia memorable.


Título

María Begoña García Oróns é axudante de cociña.

 

Carla Nieto García · 3 febrero 2020 20:16


Foto coa persoa entrevistada

Idade
54

Historia
Cando a miña tía era nova, as tarefas de coidado de persoas e da casa facíanas soamente as mulleres, ela tiña que axudar na casa e a coidar do seu avó e das súas irmás. Xa dende pequena a súa familia e coñecidos decíanlle o que ía ter que facer no futuro, aínda que ela finalmente fixo o que escolleu, xa que non lle parecía xusto que outras personas a parte dela escollesen o seu futuro, opinaba que só che poden aconsellar pero non decidir por ti. Na súa formación escolar tivo as mesmas oportunidades ca os homes, cando estudou foi nun colexio mixto e tratábanos de igual maneira aos homes e ás mulleres. A miña tía non se dedicou ao que desexaba nun principio, ela quería estudar peluquería pero finalmente non puido facelo xa que casou moi nova e formou unha familia.
A miña tía sempre quixo traballar fora da casa, pero non lle estaba permitido polo feito de ser muller, ela tiña que coidar dos fillos e quen podía traballar era só o marido. A ela gustaríalle habelo compartido todo co seu home, tanto o coidado dos fillos e do fogar como o feito de traballar fora, e pensa que unha muller debe ter o dereito de ir gañar un soldo igual que os homes. O seu traballo non estivo valorado, por exemplo, cando chegaba a noite e estaba cansada polo feito de coidar os fillos, o fogar, facer a compra e moitas outras cousas o que lle dicían era "pois non entendo por qué, non fixeches nada", polo que ás veces sí se sentía inferior.
Foille moi difícil compaxinar ser ama de casa e traballar ao mesmo tempo e tivo que criar aos seus fillos ela soa, xa que o seu marido traballaba fora, tiña que madrugar moito e unha filla que xa era maior axudáballe con algunhas cousas.
Ela pensa que a súa vida sempre estivo condicionada polo feito de ser muller con cousas como que só podía traballar no verán. Cando empezou a traballar, fíxoo na hostalería principalmente como axudante de cociña e como xa dixen só no verán, xa que era cando máis traballo había, e ela sempre foi igual ca os seus compañeiros homes. Outra limitación que tiña era que se quería ir a algún sitio tiña que levar os nenos porque non tiña con quen deixalos.
Se tivera nacido na nosa xeración a miña tía opina que a súa vida tería sido completamene diferente, comezando por que se ela soupera que non ía ter ao seu marido para coidar dos fillos, nos os tería, e se os tiveran traballarían xuntos para sacalos adiante e farían todo a medias.
Segundo a súa experiencia, a miña tía acosenlla aos rapaces e rapazas de agora que estudemos moito dende pequenos, que nos valoremos a nós mesmos e que sexamos independentes.


Título

Unha aventura polo mundo

 

Javier Sestayo · 9 noviembre 2022 19:03


Foto coa persoa entrevistada

Idade
72

Historia
Meu avó estaba traballando en muros como como arquitecto en muros e era dos mellores da zona, e un día q estaba traballando saliu o seu nome na radio e dixeron q era o mellor arquitecto actualmente e que había unha empresa q o quería en alemania para traballar de xefe de a cadea mais grande de arquitectos na época.
El decidiú ir a traballar alí e gañou moitos cartos e era moi recoñecido, pero un día cansouse de tanto traballar e de vivir alí e cos cartos que gañou alí decidiú volver para Galicia e ter unha mellor vida.


Título

A vida da miña avoa (Josefa Domínguez Bretal), (modista).

 

Simón Gómez Arnejo · 10 noviembre 2022 21:32


Foto coa persoa entrevistada

Idade
75

Historia
Naceu na Pobra Do Caramiñal no ano 1946, nunha familia de agricultores. Era a filla maior de tres irmáns, a cal facía todas as labores de coidar aos seus irmáns pequenos, xa que naquela época facíase moito iso.
Iba á escola, como todas as nenas da súa idade. Tras pasar a escola obrigatoria, aínda que lle gustaba moito estudar, tivo que abandoar os estudos para intentar formarse como moitas outras nenas daquela época, en corte e confección,.
Casouse cuns 20 ou 22 anos, moi xoven, como se solía facer naqueles tempos. Despois dus anos traballando de modista, deixouno para dedicarse as labores da casa, algo moi común nas mulleres deses tempos. O seu home era mariñeiro, pero lamentablemente faleceu de xoven afogado dentro do propio barco.
Nesa época os nenos xogaban a xogos manuais , non había teléfonos móbiles nin dispositivos electrónicos como na actualidade. Axudaban moito nas fincas e co coidado dos animais, facían a comida, e as tarefas do fogar, xa que antes había unha responsabilidade familiar moito maior a da actualidade. Así foi a súa vida pasada.


Título

Áurea Gómez García unha gran gandeira e agricultora.

 

Anxo Blanco Pazos · 5 febrero 2020 16:05


Foto coa persoa entrevistada

Idade
89

Historia
Áurea Gómez García naceu o 15 de xullo en Lamas - Ames no seo dunha familia de labregos. Seu pai Benedicto e súa nai Concepción. Ela foi a segunda de cinco irmáns, todas mulleres.
Áurea estudou ata os 14 anos. Gustáballe moito e dáballese ben e ainda se lembra de moitas das cousas que aprendeu como a táboa de multiplicar. Nestes 14 anos de escola tamén faltou moitos días para axudar nas tarefas do campo, por exemplo: cando había que sementar o millo.
Despois de ira a escola empezou a traballar no campo segando na herba ca gadaña e co fouciño. E foi collendo unha gran axilidade con eles. Áurea tamén facía traballos como o de alimentar o gando, ir ao monte a leña e ao toxo para estrar as vacas, labrar a terra coa legoña, co sacho ou co arado nas vacas...
Facendo os mesmos traballos caos homes e algúns máis como facer os rixóns e os chourizos na matanza que lle saían moi ben. Ainda que ela non se ocupaba de limpar a casa nin de facer a comida, xa que disto ocupábase súa nai. Tampouco se ocupou de coidar aos seus pais diso ocupouse súa irmán Carmen (miña avoa).
Áurea, miña tía avoa, é unha persoa orgullosa do seu traballo de agricultora e con el pudo xubilarse pero antes de tempo por problemas de saúde.
Ela pensa que o seu traballo estivo recoñecido aínda que lle provocase algunha doenza de costas.