Contemporary heritage in Santiago de Compostela

Título

FACULTADE DE XEOGRAFÍA E HISTORIA

Carolina Díaz Oíza, Iker Galarza Ortega, Miguel Labandeira Ameijeiras, Roi Dorrego Núñez · 21 febrero 2023 10:13

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Facultade de xeografía e historia	Edificio neoclásico	42,878747062	-8,541593598

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
O Rey Carlos III expulsa aos Xesuítas de todo o territorio español polo que os tres edificios que dita compañía tiña na cidade pasan a formar parte da USC que instala a súa sede principal no que foi o fogar desta orde. A Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela foi fundada en 1495.
Na primeira metade do século XX acolleu a Facultade de Dereito (na planta baixa), a de Filosofía e Letras (sección de Historia) na primeira planta (onde tamén se sitúa o Paraninfo) e a de Ciencias (sección de química) na terceira ( cuxos laboratorios estaban situados no faiado). A dependencia albergaba a Biblioteca Xeral e a Biblioteca América (hoxe estes edificios albergan a biblioteca da facultade).

Na segunda metade dese século, coas novas construcións no Campus Sur, o antigo edificio central converteuse na actual Facultade de Xeografía e Historia.

Patrimonio material
O edificio ten unha planta cadrada, arredor dun gran patio central construído con granito. A planta inferior ten unha galería cuberta con bóveda rebaixada mentres que os andares superiores teñen teitos rectos. A fachada neoclásica ten unha organización simétrica. Posúe dous corpos nos extremos decorados con pilastras grandes de orde xónica e fuste liso, e un corpo central con escalinata e pórtico de columnas iguais. Na parte superior hai un entaboado friso liso, sen decoración. As fiestras da primeira planta están alinteladas mentres que nas superiores cóbrense de arcos rebaixados.

No interior está o paraninfo decorado con frescos de José María Fenollera e Urbano González. Tamén, podemos destacar a preciosa Biblioteca América que garda algunha reliquia histórica.

Patrimonio inmaterial
Antes de adentrarnos neste edificio puidemos notar a rugosidade da vella fachada de pedra. Unha vez dentro da facultade percibimos unha olor a humidade, moi característico de Galicia. Ao visitar a ampla biblioteca as nosas pegadas facían un dististivo son das táboas de madeira rechiando. Estas sensacións demóstrannos a antigüidade da construcción que aínda perdura e se utiliza, debido a súa importancia como patrimonio.

Título

A Alameda cos elementos realizados en Sargadelos.

Adrián Capeáns Sanluis, Mario Capeáns Rial, Martín González Mirás · 25 febrero 2023 11:30

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Palco de Musica	Palco de musica feito de ferro na fundición de Sargadelos antes de se combertera nunha fabrica de ceramica.	42,877108070	-8,547926545

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A Alameda de Santiago de Compostela foi construida entre 1835 e 1850 coa intención de crear un espazo onde os compostelanos puidesen pasear e facer algo de vida social con amigos e coñecidos.
Este espazo foi crecendo pouco a pouco coas suas reformas ata chegar aos 85.000 metros cadrados que ten na actualidade

Patrimonio material
Este lugar podese dividir en tres partes:
O palco de música, as suas caracteristicas son.
• Ten unha forma octogonal .
• É de estilo modernista.
• Consta dunha base de granito rematada por unha estrutura de ferro forxado, na que hai diversidade de elementos musicais. • o estado de conservación é moi bo
• A construción remóntase a 1896 (Construída por Daniel García Vaamonde, tras realizar algunhas modificacións nun proxecto anterior de Ramón Vieites Castromán.
• No ano 2006 foi rehabilitado e restaurado
• Atópase en: No Parque da Alameda
• A música, en forma de dous concertos da Banda Municipal, do Rexemento de Infantería de Zamora ou doutras dúas agrupacións completadas dende o século XIX, tanto as andainas como as celebracións que teñen lugar na Alameda; Foi especialmente apreciado como acompañamento da andaina e por iso até ben entrou no século XX ou se publicou na prensa o programa diario das actuacións.
Esta etapa é -como outras moitas escenificadas nos concellos galegos do século XIX e principios do XX- demostra a afección do público pola música, sobre todo nos días de festa, e tamén é un indicador da multitude de agrupacións musicais que existen dende finais do século XX. o século XIX e que Non son berce dalgunhas aínda existindo hoxe. É o caso da Banda do Hospicio de Santiago (1849) que é o epítome da mancomunidade municipal e é unha das máis antigas de Galicia.
O segundo elemento desta localización són:
Banco acústico: ten a finalidade de que dúas persoas podan sentarse en cada un dos seus extremos e, a pesar de estar a catorce metros, escoitar perfectamente as súas palabras.
A creación de este banco se remonta a 1914 en pleno período de expansión da Alameda de Santiago.Mariano Fernández Rangel deseñou a obra, que custou 900 pesetas e que rematou en dous anos, en 1916.
lugar de encontro dos namorados que non querían ser vistos xuntos en público ou aos que non se lles permitía estar xuntos.
• No Paseo da Ferradura da Alameda de Santiago atópase unha das estatuas máis emblemáticas de Valle-Inclán: a do escritor sentado nun banco co brazo dereito cruzado sobre o peito.
A estatua foi un encargo da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e do Concello e realizada en bronce polo escultor César Lombera.
• No Salón Central da Alameda hai tres pasarelas separadas por bancos de pedra con respaldo de ferro.
• Xusto detrás do palco de música, hai un banco semicircular de pedra co seu asento orientado ao salón central.
O ultimo elemento son:
As verxas que están feitas de ferro fundido, estas foron fundidas en Sargadelos antes de que o conxunto fose convertido nunha fábrica de cerámica.

Patrimonio inmaterial
A orixe do parque da Alameda remóntase ao primeiro terzo do século XIX, cando se construíu un xardín máis pequeno que o actual, pechado por un portalón. As obras comezaron en 1835. A Alameda estaba dividida en varias avenidas, sendo a principal o Salón Central.
No Salón Central da Alameda hai tres pasarelas separadas por bancos de pedra con respaldo de ferro, fundidos en Sargadelos antes de que o conxunto fose unha fábrica de cerámica. Estes tres paseos estaban divididos segundo as clases sociais que percorrían por eles e ninguén se atrevía a cambiar de territorio a non ser que ascendesen á escala social.
Por outra parte respeto a o obxeto central do traballo o placo da musica foi un auténtico atractivo para a xente que visitaba a Alameda e a Banda Municipal de Música actuaba alí todos os domingos. O posterior desuso foi menoscabando a súa seguridade polo que unha Corporación, para evitar perigos, decidiu desmantelar a cuberta e as súas columnas para que se mutilase un dos seus elementos de resonancia máis importantes.
Para rematar xusto detrás do palco de música, hai un banco semicircular de pedra co seu asento orientado á sala central. Este banco ten a particularidade de que o seu respaldo tamén é de pedra e transmite o son das palabras cunha claridade impresionante dun extremo ao outro. Esta particularidade era o motivo de xogos e rebumbios entre o alumnado, xa que calquera conversación entre amantes que se mantiña en calquera punto do banco era escoitada polo resto da xente sentada nel, moitos segredos eran compartidos por persoas de fóra. Se algunha vez sentas neste banco, recorda que a privacidade non está garantida o máis mínimo.

Título

Os elementos do muro de San Paio de Antealtares localizada na Praza da Quintana de Vivos .

Alain Barbazán Blanco, Alberth Jose Altuve Parra, Alejandro Besada Duarte, David Nicolás Chiru · 25 febrero 2023 13:41

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Praza da Quintana de VIvos .	Básicamente é aqui onde se atopa o patrimonio historico do que imos falar ... Recomendase levar abrigo polo frio e tamén moitas ganas de aprender .	42,880454729	-8,543679267

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Contexto histórico
El fascismo resiste en la Praza Quintana con el recuerdo de José Antonio Primo de Rivera labrado en piedra .El nombre del fundador de Falange Española sigue adornando los muros del monasterio de San Paio de Antealtares , que recorren la céntrica plaza compostelana que a diario atraviesan miles de personas. El fundador de la Falange , la fuerza española de ultraderecha inspirada en el fascismo italiano de Mussolini , está muy presente en la capital gallega 86 años después de su fusilamiento , esto hizo que el Primo Rivera fuese un gran símbolo hasta el punto de ser enterrado en el Valle de los Caídos junto al dictador Francisco Franco. San Paio de Antealtares no es solo un monasterio de clausura , sino que sus paredes, además de más de una veintena de ,monjas benedictinas , guardan también el museo de Artes de Sacro de San Paio de Anteltares .

Patrimonio material
Los elementos del muro se localizan en un lateral del monasterio de San Paio de Antealtares ... Los elementos que están por hablar se localizan en un muro de altura indeterminada de granito de origen mediaval .

Pero al tratarse de los elementos de ese muro , mejor comencemos con los elementos .

-Un elementos visible es el nombre gravado ... En el muro se muestra el nombre de ''JOSE ANTONÍO PRIMO DE RIVERA'' gravado mediante unos instrumentos de tipología desconocida .

-Otro punto a destacar , es un cuadro ... El elemento se trata de un texto sobre una lámina de posible marmol que a su vez está enmarcado con una aleación metálica rectangular con decoración .

-Y otro elemento más es la cruz ... Esta cruz se trata de una de la tipología católica . Esta cruz está echa de unos materiales desconocidos a primera vista y posee unas medidas incognitas .

Patrimonio inmaterial
Este muro de San Paio no lleva consigo muchos sucesos que se consideren patrimonio inmaterial.
Por lo que pudimos averiguar:San Paio fue un niño martirizado en Córdoba el cual fue degollado por los musumalnes, una suceso que esta ilustrado en la fachada del templo.
También el muro hace recordar a una lápida que representa la formación del Batallón Literario organizado por los universitarios compostelanos para defensa de Galicia contra las Tropas de Napoleón.

Título

Xardín contemporáneo de San Fructuoso

Irene Vidal Rivera, Jorge Sanmartín Villanueva, Raquel Barreiro Caruncho · 26 febrero 2023 13:48

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Xardín do Cemiterio de San Fructuoso	O Xardín do Cemiterio de San Fructuoso está en Santiago de Compostela detrás da Praza do Obradoiro e aos pés do Pazo de Raxoi. Está situado onde se erguía antigamente a porta da Trinidade , que daba saÍda da antiga muralla da cidade. Foi eliminada no S XVIII para facilitar a construcción do pazo de Raxoi e o Hospital Real.	42,880418194	-8,546682338

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
O Xardín de San Fructuoso foi un cemiterio de peregrinos construído no S XII (Idade Media) e utilizado durante case 5 séculos. A importancia deste lugar débese á proximidade do Hospital Real ( hoxe en día o Hostal dos Reis Católicos), e polo tanto, prestou servizo para enterrar a peregrinos de toda Europa que falecían alí. Había moitos cemiterios ao largo do Camiño de Santiago, pero este era o máis importante, xa que estaba máis cerca da tumba do Apóstolo Santiago.

No século XII a sociedade relixiosa foi o eixo sobre o que xiraron os acontecementos máis importantes en Europa. Polo que foi unha época moi marcada pola gran cantidade de peregrinacións a distintos lugares de Europa, pero principalmente a Santiago de Compostela.

A decadencia das peregrinacións, tan acusada no século XIX, supoñeu a clausura deste cemiterio hacia o ano 1830.

Patrimonio material
O xardín cuxa autoría pertence a Cristina Ansede Viz e Alberto Quintáns Arrondo, aseméllase a unha acolledora casa «verde», a cal está composta por setos de Buxo, que forman liñas paralelas á parede do Pazo de Raxoi, que forman camiños, que desembocan en estancias ou "salas" onde hai diferentes obxectos feitos de mármoles ( unhas escaleiras, uns bancos, un pequeno estanque que se enche cando chove, xa que recolle a auga de todo o xardín a través de pequenas cunetas,...) Creando así un pequeno e sinxelo labirinto. Nun dos lados podemos atopar cipreses, que se ubican paralelos ao muro e rompen coa dureza da pedra, esta pranta simboliza aos peregrinos. Tamén podemos observar no centro do xardín unha escultura coa cara de Concepción Arenal que conmemora o bicentenario da Cidade de Santiago.

Hoxe en día sabemos que o cemiterio está debaixo deste xardín con forma de labirinto, entre outros motivos grazas a unha caveira situada no muro sur da igrexa (a uns tres metros e medio de altura ) que di: "Ut video vidi. Sicut me videtis videtis." que quere dicir: "Como te ves, eu me vin. Como me ves, ti te verás."

Patrimonio inmaterial
Na actualidade, o que un día foi un camposanto, convertiuse nun pequeno xardín laberíntico, no que ningún letreiro ou cartel fai referencia ao feito de que ese lugar foi un cemiterio de peregrinos. Nunca se realizaron excavacións arqueolóxicas, pero sabemos da súa existencia pola documentación, polos antigos planos de Compostela e polos relatos de peregrinos históricos que o visitaron.

Unha das historias ou curiosidades sobre o cemiterio consistía en que o enterramento dos peregrinos, constaba en colocar unha cuncha enriba do corpo do falecido, e así eras identificado como amigo do Apóstolo. Crían que así este podería interceder por eles máis facilmente.

Os que chegaban en mellores condicións e non morrían no intento de rematar o camiño, ían visitar o cemiterio como forma de recoñecemento a aqueles que deran a súa vida pola peregrinación, adquirindo así a condición simbólica de santos.

Título

The whispers or lovers bench

Celia Gesto Calvo, Gabriela López Abrego · 26 febrero 2023 12:12

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Banco de los susurros secretos	Banco semicircular	42,877261875	-8,548038527

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
This bench was made in 1914, (the same year the world war one started) by Mariano Fernández Rangel, a municipal architect and it took 2 years to finish it.

Patrimonio material
This structure is 14 meters long and 5 matters depth,behind the kiosk, it is made with granite, hence its mechanism, the sound bounce from one side to the other, which is an effect called the gallery of whispers, although if you walk away from the bench you can´t hear anything. It was made in la Alameda, in Santiago de Compostela. Surrounding the bench there is a great variety of trees, which are also found throughout the park, some examples may be elm, oak, hackberry, lime, mulberry or plane tree... In the middle of the bench there is a shield with the symbol of Galicia between others. We didn´t saw any flowers because it was winter but in summer and spring there are a lot of different native flowers behind it.

Patrimonio inmaterial
The acoustic bench is also called by the whisper or lovers bench the first one is just because you can hear what the other person is saying despite being in the other corner, in addition the message arrives with the same intensity that was send, the second name it receives is due to the people from around thought is was made for the lovers which could talk to each other without having to be seen in public together, in there people would enjoy music from the municipal bands also. The bench has a rough texture because it is made of granite with tiny holes in all the bench.

Geography and History of Ames

Contemporary heritage in Santiago de Compostela « Atrás Buscar: