Geography and History of Ames

Percorrido histórico de orientación « Atrás    

Nome do elemento histórico

Alameda de Santiago de Compostela

 

Celia Corral Noguera, Iván Castosa Mandiá · 16 noviembre 2019 13:16


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Alameda 42,877132251 -8,547093832

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
A Alameda de Santiago de Compostela é o parque urbano principal da cidade. Está situada a medio camiño entre o Campus Universitario e o casco histórico. A súa orixe remóntase á doación dos terreos á cidade polo conde de Altamira a mediados do século XVI. A Alameda divídese en tres seccións principais: o Paseo da Alameda, a Carballeira de Santa Susana e o Paseo da Ferradura, tamén chamado Paseo dos Leóns (está marcado por dúas columnas decoradas con figuras de leóns). Este último paseo pódese dividir en outros dous tramos:o máis preto á robleda, Paseo de Bóveda; e o máis alonxado, Paseo das Letras Galegas. Podemos observar que, na entrada do parque, hai tres sendeiros principais (chamados salóns), pois antigamente a Alameda foi diseñada para que fora empregada polas tres distintas clases sociais da época. O da dereita estaba destinado ás clases baixas, o do centro á nobreza e o da esquerda a clérigos ou profesores. A Alameda tamén consta dunha zona chamada Campo da Estrela, a cal é a que se encontra máis preto á zona vella e chega ata as Marías. Nun principio, non formaba parte da carballeira natural debido á súa proximidade á muralla. De feito, esta zona deixábase sen vexetación para poder ver aos inimigos.

Na Alameda é celebrada a festa máis importante da cidade, "As festas do Apóstolo Santiago", patrón de Compostela. As festas son celebradas neste espazo porque, pasados 4 anos da construción destes xardíns, comezouse a montar alí a feira de Santiago, concretamente no campo da Estrela, no paseo da Alameda e no da Ferradura, máis moitos santiagueses e santiaguesas pediron o traslado desta feira. Aínda así, a tradición popular tivo máis peso e ata o século XVIII se documentan feiras na Alameda. No ano 1964, foi trasladada finalmente a Salgueiriños (onde segue hoxe en día). Como recordo da feira, a Alemeda conservou a feira festiva que continua na actualidade.

É un xardín de diseño mediterráneo (fácil en canto a coidados e boa adaptación á climatoloxía) quen consta dunha rica variedade de árbores, moitas delas centenarias, e tamén de numerosas especies subtropicais.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
Wikipedia.
https://es.wikipedia.org/wiki/Alameda_de_Santiago_de_Compostela#Historia, Acceso o día 16/11/2019.

El Mundo
https://saposyprincesas.elmundo.es/actividades-ninos/a-coruna/aire-libre/parques-y-jardines/parque-de-la-alameda/, Acceso o día 16/11/2019

Camelia Galicia
http://www.cameliagalicia.com/santiago.html, Acceso o día 16/11/2019.

Fundación Xacobea
https://www.fundacionjacobea.org/santiago-de-compostela/santiago-el-parque-de-la-alameda/, Acceso o día 16/11/2019

Expedia
https://www.expedia.es/Parque-Alameda-Santiago-de-Compostela.d6236373.Puntos-de-Interes, Acceso o día 16/11/2019.

Santiago Turismo
http://www.santiagoturismo.com/la-alameda-jardin-pacego-de-santiago, Acceso o día 16/11/2019.

Historia de Galicia
http://historiadegalicia.gal/2018/05/por-que-santiago-acabou-celebrando-as-suas-festas-nos-xardins-da-alameda/, Acceso o día 29/02/2020.


Nome do elemento histórico

Eucalyptus from Ferradura's walk.

 

Fátima Orosa Paz, Marcos Granja Grille · 19 noviembre 2019 20:44


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Centenary lovers tree Centenary eucalyptus which is situated in Ferradura's park. It have a legend related with the love, maybe because of the views of the cathedral. 42,878812000 -8,548793000

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
This historical element is a very ancient tree, which its scientific name is Eucalyptus globulus labill. It is 120-140 years old and 35.4 metres high, its perimeter is 8.5 metres and the tree top diameter is 23 meters.
The eucaliptus arrived in Europe from New Zealand and Australia in 1774 through the Capitan James Cook journeys' and his mate W. Anderson. This type of tree was called the "Aromadrendon".
In 1846, it arrived in Galicia in thanks to Rosendo Salvado, who sent some seeds from Australia to his family, because it was a very luxurious tree.
This tree spread throughout the Cantabrian Cornice, first as a decorative tree, but later it was used to take advantage of its wood. It grows fast and its ease of cultivation thanks to the oceanic climate of the region made this type of tree perfect for selling it or making paper. It was used in botanic gardens and as a medicinal plant to cure colds and other diseases too.
Nowadays, this tree is a threat for the native tree species in Galicia. For growing so fast, it consumes many more resources that the other trees need.
There are some legends about this tree related with the love. They say that if you wanted to get married, you had to walk around the tree. And because of this, there is now a lot of inscriptions of names of persons in love in the bark of the tree, normally appears more new inscriptions on Valentine's Day. They colled it "the lovers tree".
There is also some centenary trees, which they are very similar to this one on the same park.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
El correo Gallego: https://www.elcorreogallego.es/santiago/ecg/trasiego-de-parejas-por-el-arbol-del-amor-de-la-alameda/idEdicion-2011-02-13/idNoticia-639326 (Access in 15/11/2019)
Turismo en Santiago de Compostela: https://www.santiagoturismo.es/2013/09/el-arbol-de-los-enamorados-de-la.html?m=1 (Access in 15/11/2019)
Compostela Verde: https://compostelaverde.santiagodecompostela.gal/places/eucalipto-do-paseo-da-ferradura-da-alameda-2/ (Access in 15/11/2019)
https://es.wikipedia.org/wiki/Eucalyptus_globulus#Eucalipto_blanco_en_Espa%C3%B1a
https://caumas.org/wp-content/uploads/2015/05/LOS-EUCALIPTOS-EN-GALICIA.pdf


Nome do elemento histórico

Convento de San Francisco

 

Alberte Carballo Fernández, Marta Deus Otero · 17 noviembre 2019 19:35


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Convento de San Francisco 42,883310647 -8,545556913

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
San Francisco del Valle de Dios es un monasterio franciscano fundado a comienzos del siglo XIII en Santiago de Compostela, declarado Monumento histórico artístico el 16 de agosto de 1896.
Se sitúa extramuros del casco viejo de la ciudad de Santiago de Compostela en el lugar conocido como o Val de Deus.
Dice la tradición que San Francisco de Asís, en peregrinación a Compostela en 1214, fue acogido por una familia compostelana en su casa del Monte Pedroso. San Francisco le encomendó a Cotolay, el hombre de la casa, construir un monasterio pero, cuando este le replicó que no tenía recursos, encontró milagrosamente un tesoro con el que pudo costear esta obra.
Val de Deus era un terreno propiedad del monasterio benedictino de San Martiño Pinario, que lo cedió a cambio de una cesta anual de pescado, que se siguió entregando hasta finales del siglo XVIII.
El convento primitivo se vino abajo a comienzos del siglo XVIII y no quedan de él más que cinco arcos apuntados, que se conservan en el claustro principal, y el sepulcro de Cotolai. La reconstrucción, que conllevaba cambiar la orientación de su iglesia, se inició en 1742, y no fue sin problemas, ya que los vecinos se quejaban de la magnitud de la obra, que les quitaba luz y ventilación y que, además, ocuparía tierras pertenecientes a los de San Martín. La disputa se saldó rebajando la altura de la iglesia franciscana. La renovación de la fábrica medieval se inició con el arzobispo Maximiliano.
Las obras del nuevo templo siguieron las trazas dadas por Simón Rodríguez, pese a que la lentitud de las obras hizo que la participación de los otros maestros supusiese la inclusión de algún cambio sustancial.
El interior de la iglesia es sobrio, aunque monumental. La planta es de cruz latina con tres naves. La central, de cinco tramos, y el crucero cubierto por una bóveda de cañón con cúpula de media naranja en las pechinas. En la decoración del interior del templo se aprecia la impronta de Simón Rodríguez con la decoración de placas y cilindros.
A los lados de las naves y a los del presbiterio se sitúan capillas intercomunicadas sobre las que discurre una tribuna. La sacristía tras la capilla mayor tiene la misma anchura que el templo.
La fachada de la iglesia fué diseñada en el siglo XVIII. Su parte inferior es barroca y la superior neoclásica y consta de tres cuerpos y tres calles. En la central destacan cuatro columnas dóricas que flanquean una imagen de San Francisco. El segundo cuerpo está dominado por un enorme ventanal flanqueado por columnas jónicas, sobre las que se apoya un frontón triangular y las calles laterales soportan los dos campanarios.
El atrio se encuentra varios metros por debajo del nivel de la calle en un extremo, y delante de él, a ras de esta, se levanta un monumento a San Francisco realizado en 1926.

Fontes bibliográficas usadas
Wikipedia: Acceso o día 17/11/2019
https://es.wikipedia.org/wiki/Convento_de_San_Francisco_(Santiago_de_Compostela)

Santiago de Compostela turismo: Acceso o día 18/11/2019
http://www.santiagoturismo.com/monumentos/convento-e-igrexa-de-san-francisco

Simón Vicente López y Julio Prado Seijas:
Compostela una historia entretenida. Editorial Sotelo Branco.


Nome do elemento histórico

Puerta Santa

 

Fernando Ferrer Cuadrado, Lucía López Martínez · 17 noviembre 2019 19:20


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Puerta santa Plaza de la Quintana 42,880613900 -8,543866800

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
La puerta santa es una de las puertas más conocidas de la catedral de Santiago de Compostela, se sitúa en la cabecera catedralicia de la misma que da a la famosa plaza de la Quintana. Es uno de los elementos más importantes de los años santos Compostelanos debido a que solo se abre durante un tiempo limitado en los años santos que estos se celebran cuando el 25 de julio (día del apóstol ) cae en domingo. Se abre el 31 de diciembre que precede al comienzo de un año santo y permanece abierta hasta la tarde del 31 de diciembre de cada año jubilar. Antes de abrir esta puerta se realiza una pequeña ceremonia, donde el arzobispo compostelano da tres golpes sobre el muro de lajas que tapian la puerta exterior, este pequeño muro se coloca el día previa a la esperada ceremonia. Aparte de este ritual también se realiza otro muy parecido para el cierre de la misma. La ciudad de Santiago se abarrota de peregrinos cada vez que se celebra el año santo, porque todos ellos quieren pasar por la conocida puerta para que queden perdonados sus pecados o simplemente por interés. Mucha gente también conoce esta puerta como la puerta del perdón. Si quieres pasar por ella deberás esperar mucho tiempo en las colas que se forman a lo largo de la plaza de la Quintana en esta época. Tras cruzar esta puerta puedes acceder directamente al altar mayor de la catedral y al sepulcro del apóstol. Los peregrinos también pueden dar el famoso abrazo al apóstol después de cruzarla. Esta puerta se creó en la primera mitad del siglo XVI y se sitúa entre las capillas De San Pedro y el Salvador. El origen de esta puerta es incierto pero es de los tiempos del arzobispo Alonso Fonseca III. Se piensa que esta puerta es heredera de otra que existía en la iglesia previa a la construcción de la catedral. En en siglo XVII se construyó en el exterior de la puerta un telón teatral barroco con un pórtico ( conocido como el pórtico Real), y debido a esto ahora se contempla un pequeño recibidor antes de entrar por la puerta principal. Este pórtico que tenemos actualmente tiene unas veinticuatro pequeñas esculturas repartidas a ambos lados. Algunas de estas esculturas se recogieron de otras construcciones y tuvieron que ser reformadas antes formar parte de ese precioso pórtico. A este se le añadió una reja de dos hojas de bronce en el año 1744. En el interior se sitúa ya la puerta santa que da acceso al templo, esta se caracteriza por su sencillez. A ambos lados de la puerta se encuentran dos estatuas y dos pilas de agua bendita, estas las utilizan los peregrinos para mojar sus dedos y santiguarse antes de entrar en la catedral. Una de las estatuas representa al profeta Ezequiel y otra al apóstol Judas. También hay una cruz de consagración justo encima de la puerta y unas palabras grabadas que dicen que esta es la entrada a la casa de Dios. Cuando no es año santo la puerta está cerrada por el interior y por la verja al exterior.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
Puerta Santa de Santiago, Xacopedia https://xacopedia.com/Puerta_Santa_de_Santiago, Ano 2015, acceso el día 17/11/19.

Catedral de Santiago, la Puerta Santa https://catedraldesantiago.online/la-puerta-santa/, acceso el 17/11/19

Libro. Título: Compostela una historia entretenida ; Autores: Simon Vicente López y Julio Prado Seijas ; Año: 2010 ; Editorial: Sotelo Blanco


Sons relacionados co elemento histórico


Nome do elemento histórico

Observatorio Astronómico "Ramón M° Aller"

 

Carlos Iglesias Seoane, Uxía Iglesias Soñora · 19 noviembre 2019 18:12


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Observatorio Astronómico Ramón Maria Aller El observatorio Ramón María Aller fue fundado por Ramon Aller en 1943, como continuación de su primer observatorio en Lalín. 42,875933100 -8,555294200

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
El observatorio Astronómico fue fundado en 1943 como continuación de un pequeño estudio que Ramón María Aller tenía en Lalín.
Hoy en día, en el se realiza una amplia labor docente, debido a que se encuentra en el campus de la Universidad de Santiago de Compostela (USC), y en el se realizan prácticas de astronomía.
Ramón María Aller fué un astrónomo matemático, catedrático en la USC que realizó varios estudios y observaciones astronómicos que fueron adoptados por otros centros como el Observatorio astronómico de Paris.
Un observatorio es una institución desde la cual se investigan y registran objetos, eventos y situaciones de carácter natural o astronómico. El primer observatorio fue construído el 19 de enero del 2009, en Madrid, y estabs abierto al público, para que disfrutase de las nuevas que aportaba.
El primer observatorio que se considera moderno, es El Observatorio Astronómico de Estrasburgo, y se diferencia en que contiene enormes telescopios que se instalan en cúpulas que se pueden abrir.
El observatorio astronómico Ramón María Aller es de estilo regionalista. También cuenta con una estación meteorológica, que es una instalación destinada a medir y registrar regularmente diversas variables meteorológicas. Por lo tanto, puede predecir el tiempo que va a haber, si va a llover, etc. La estación meteorológica del Obsercatorio es pequeña, sin embargo está reconocida como una de las mejores de Galicia.


Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
https://es.m.wikipedia.org › wiki
https://gl.m.wikipedia.org › wiki
https://en.m.wikipedia.org › wiki
www.usc.es
www.santiagoturismo.es