Historia
Doleres, que para a maioría da xente era coñecida como Lola, naceu no 1937 en Lugar O Couso, no concello de Melide. A miña avoa tiña dous irmáns, polo que neste caso ser a muller perxudicáballe bastante xa que tiña a responsabilidade de facer todas as tarefas da casa, tan só polo feito de ser rapaza.
Xa dende ben pequena encárgabase do coidado da hortiña, dos porcos e das ovellas para o consumo propio e así aforrar uns cartos na comida. Só asistía a clase os días que chovía, pois o resto da veces, axudaba na agricultura ou realizando tarefas da casa como ir a lavar a roupa o río ou na bañeira, facer a comida... Polo tanto tiña o nivel académico básico: leer, sumar, restar, multiplicar e dividir.
Lola casou co meu avó con vinte anos. Neste mesmo ano, despois de casarse, marcharon os dous a Asturias, xa que el estaba a traballar nas minas. En Oviedo traballou facendo ¨sus labores¨, coidando e educando o mellor posible das duas fillas que tiña naquel momento e que actualmente son as miñas tías.
Un tempo despois, máis ou menos no 1973 os meus avós volveron a Melide onde fixeron a casa na que naceu a miña nai. A esta casa ainda lle sacamos moito proveito, pois votamos case todos os veráns alí. Lola ademais de seguir facendo as tarefas da casa, nos momentos de apuro económico, ía a limpar a un colexio público ou un de monxas. Pois o me avó xa estaba retirado da mina polo que a súa pensión era moi baixa. Noutras ocasións tamén traballaba nunha tenda de comestibles, sobre todo na época da matanza do porco para envolsar os chourizos, xamóns ou lavar tripas e logo salalas. Nesta mesma tenda traballaba a miña tía Blanca, mentres compatiblizaba cos seus estudos, e así poder axudar un pouco máis. Cando a miña avoa era limpadora no colexio público ou nesta tenga adoitaba ter contratos, polo contrario nos colexio de monxas pagábanlle sen contrato.
No seu tempo libre ( que era moi pouco) encantáballe coser e calcetar, despois esa afición contaxioulla a miña nai e ela ensinoume a min.
Ela non se puido xubilar, porque morreu antes da idade mínama de xubilación, que naquela eran 65 anos. E ainda que chegase a esta idade tería nunha pensión de xubilación moi baixa, do que consegiu traballando como limpadora na escola pública e na tenda.
Encargouse toda a súa vida do coidado da casa e finalmente morreu no 1985, cando tiña 48 anos debido a un cancro de mama.