Patio con(vida)

Botánica « Atrás    

Nome científico da planta

O nome científico e Acer Rubrum

 

Hugo Palacios Agrafojo · 22 febrero 2021 19:16


Familia da planta
Pertence a familia da Sapindáceas

Nome común da planta
Pradeiro vermello

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 pradeiro vermello 42,868019084 -8,659095103

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei
Usos alimentarios
Non atopei
Usos funcionais
Utilizábase para facer puntas para as lanzas
Usos lúdicos
Non atopei
Usos rituais
Non atopei
Lendas, refráns e mitos
Non atopei ningún refrán ou lenda sobre esta árbore . Pregunteille tamén aos meus pais es avós , e tampouco sabían
Historia da planta
Antes utilizabanse para facer puntas das lanzas . Pode chegar a vivir aos 200 anos

Fontes secundarias empregadas
Utilicei algunhas páxinas para asegurarme de que o que estaba a documentar era verdadeiro


Nome científico da planta

Citrus X sinensis

 

Martín Fernández Montañes · 30 enero 2021 11:49


Familia da planta
Rutaceaes.

Nome común da planta
A laranxeira

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Laranxeira árbore da que sae a laranxa, e coas súas follas lisas e verdosas. 42,867515820 -8,658375754

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
A súa flor en xeral, os seus efectos calmantes axudan a eliminar as molestias causadas polos nervios. A auga de flor de laranxa (unha infusión de pétalos de flor de laranxa seca) úsase como remedio tradicional contra os desmaios. Tamén se serve durante séculos como remedio caseiro para o malestar menstrual.
Usos alimentarios
A laranxa sirve como alimento e bebida rica en vitamina C,potasio,magnesio e o ácido fólico.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Durante miles de anos, no sur de China levouse a cabo o cultivo do laranxeiro e posteriormente expandiuse por todo o sueste asiático. A Ruta da Seda foi a causa da propagación do laranxeiro por todo o Oriente. Foron os árabes os que polo sur de España introduciron a laranxa en toda Europa. Dise que este cítrico foi cultivado por pobos primitivos desde tempos remotos e a aparición do froito e as súas flores cativou aos viaxeiros que os levaron a outras rexións. A laranxa, no noso país, empregouse nun primeiro momento con fins decorativos debido ao seu sabor amargo, pero posteriormente obtivéronse variedades máis doces que os árabes chamaron naranche, que se deriva de arangus, que así o chamaron os persas.

Fontes secundarias empregadas
https://www.consumer.es/ 20/02/2021 ,https://arbolesfrutales.org/ 22/02/2021
https://www.naranjasche.com/ 22/02/2021


Nome científico da planta

Daboecia cantábrica.

 

Carolina Méndez Bernárdez · 22 febrero 2021 21:28


Familia da planta
Ericáceas.

Nome común da planta
Breixo, Breixo de San Dabeoc , Queiroga, Tamborella, Campanillas e Zarpas.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Ies de Ames Prado verde 42,867291652 -8,659447946

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Coa Daboecia pódese facer unha infusión que actua como un antinflamatorio e tamén elimina o exceso de líquidos do corpo.
Usos alimentarios
A planta, actualmente, utilízase para facer infusións diuréticas.
Usos funcionais
Antigamente, polas características físicas, utilizábase como recheo de almofadas e de colchóns.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
A Daboecia, está adicada ao santo irlandés San Deboic. En Irlanda, esta planta, é moi importante.
Lendas, refráns e mitos
Nalgunhas páxinas que entrei poñía que si había lendas, pero non atopei ningunha.
Historia da planta
Esta planta é moi carácterística de Irlanda e Escocia, leva utilizándose para diversas actividades dende hai moitos anos.

Fontes secundarias empregadas
Usei: https://es.wikipedia.org/wiki/Daboecia_cantabrica o día 18-02-2021
https://www.asturnatura.com/especie/daboecia-cantabrica.html 18-02-2021
https://www.jardineriaon.com/daboecia-cantabrica.html 22-02-2021
https://es.unionpedia.org/Daboecia_cantabrica 22-02-2021
https://cerveradepisuerga.eu/flora-detalle.php?idFlora=145 22-02-2021


Nome científico da planta

O nome científico desta árbore é Thuja plicata.

 

Andrea Quintáns Reimúndez · 5 febrero 2025 20:37


Familia da planta
A árbore sobre a que realizo este estudo pertence á familia Cupresáceas (Cupressaceae).

Nome común da planta
Esta árbore coñécese co nome común de Tuia xigante. Ademais, en diferentes rexións pode recibir outros nomes, como cedro vermello occidental, cedro xigante ou arborvitae xigante. En inglés, é moi coñecida como Western Redcedar.

Información destacada
A Tuia xigante é coñecida pola súa impresionante altura, podendo superar os 70 metros no seu hábitat natural. A súa madeira lixeira, aromática e resistente á podremia foi fundamental para as culturas indíxenas do noroeste americano, que a empregaban na construción de canoas e tótems. Hoxe en día, é apreciada en xardinería pola súa beleza e resistencia.Tamén se emprega na carpintaría e mesmo na fabricación de guitarras e postes.

Información botánica da planta
Procedencia
A Thuja plicata, coñecida como Tuia xigante ou Cedro vermello occidental, é orixinaria da costa oeste de América do Norte, estendéndose desde o sueste de Alasca ata o norte de California, e cara ao leste ata o oeste de Montana. Prefire áreas con clima húmido e suave, e adoita encontrarse en vales fluviais e zonas montañosas ata os 1.800 metros de altitude.

En Galicia, esta especie foi introducida como planta ornamental en xardíns e parques debido ao seu porte impoñente e á súa resistencia ao frío. Non hai unha data exacta da súa introdución, pero é probable que fose plantada en Galicia durante o século XIX ou principios do XX, coincidindo co interese por especies exóticas nos xardíns europeos.
Descrición xeral
A Tuia xigante é unha árbore perennifolia que pode acadar alturas de ata 70 metros no seu hábitat natural, aínda que en cultivo adoita ser máis pequena. Presenta unha copa piramidal e estreita, con pólas horizontais que se dispoñen en planos aplanados. A súa casca é delgada, de cor canela, con fendas lonxitudinais que se desprenden en longas tiras.
Tronco ou talo
O tronco da Thuja plicata é recto e cilíndrico, podendo acadar diámetros significativos nas árbores máis vellas. A casca é delgada, de cor marrón grisáceo, e está fisurada en bandas verticais que se desprenden en tiras longas. Nas árbores novas, a casca é máis lisa, volvéndose máis rugosa co tempo.
Folla
As follas son escamiformes, dispostas en catro filas ao longo das pólas, formando ramillas aplanadas. Son de cor verde escura na parte superior e presentan bandas estomáticas esbrancuxadas na parte inferior. Cando se esmagan, desprenden un aroma forte que lembra á piña. As follas individuais miden entre 1 e 4 mm de longo e son perennes, permanecendo na árbore durante todo o ano.
Flor
A Thuja plicata é unha especie monoica, o que significa que presenta flores masculinas e femininas na mesma árbore. As flores masculinas son pequenas, de cor vermella ou púrpura ao principio, e liberan pole amarelo na primavera. As flores femininas son conos elipsoides, verdes ou púrpuras ao comezo, que maduran a unha cor marrón no outono, aproximadamente seis meses despois da polinización.
Froito
O froito é un cono delgado, de 10 a 18 mm de longo e 4 a 5 mm de ancho, composto por 8 a 12 escamas delgadas e superpostas. Os conos son verdes ao principio e maduran a unha cor marrón no outono, abríndose na madurez para liberar as sementes, que son pequenas, de aproximadamente 4 a 5 mm de longo, con dúas ás papiráceas que facilitan a súa dispersión polo vento.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información específica sobre os usos medicinais da Thuja plicata. Con todo, especies relacionadas como a Thuja occidentalis son coñecidas polas súas propiedades medicinais, incluíndo accións antivirais, antiinflamatorias e expectorantes. Porén, debido á presenza de compostos tóxicos como a tuyona, o seu uso debe ser supervisado por profesionais de saúde. (https://www.tuasaude.com/tuia-thuja-occidentalis/)
Usos alimentarios
Non atopei información sobre usos alimentarios da Thuja plicata.
Usos funcionais
A madeira da Thuja plicata é lixeira, suave, aromática e moi duradeira. Os nativos americanos utilizábana para construír canoas e tótems monumentais. Na actualidade, emprégase na construción, especialmente en exteriores, carpintaría, caixotaría e postes. Tamén se utiliza para fabricar caixas de guitarras debido ás súas propiedades acústicas.
Usos lúdicos
Non atopei información sobre usos lúdicos da Thuja plicata.
Usos rituais
Non atopei información específica sobre usos rituais da Thuja plicata.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información sobre lendas, refráns ou mitos relacionados coa Thuja plicata.
Historia da planta
Non atopei información sobre a relación da Thuja plicata con personaxes ou eventos históricos específicos.

Fontes secundarias empregadas
Para documentarme neste traballo, utilicei as seguintes fontes secundarias:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Thuja_plicata.
-https://jb.utad.pt/especie/Thuja_plicata
-https://www.tuasaude.com/tuia-thuja-occidentalis/
-https://jb.utad.pt/especie/Thuja_plicata
-UBC Botanical Garden. "Western Redcedar (Thuja plicata)". https://botanicalgarden.ubc.ca/.
-USDA Plants Database. "Thuja plicata". https://plants.usda.gov/home.


Nome científico da planta

Rhododendron ponticum

 

Santiago Vilas Pampín · 6 febrero 2021 17:15


Familia da planta
Ericáceas

Nome común da planta
Rododendro

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Rododendros Un pequeno patio interior cheo de rododendros 42,867748604 -8,658913742
2 Rododendro Rododendro ponticum que se atopa en frente do partal 42,867857715 -8,658756243

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Nalgunhas partes del mundo, pódese tomar unha dose controlada de mel (a mel consumida en grandes cantidades producida co pole das flores desta planta é velenosa, provocando hipotensión severa y bradicardia en humanos) para inducir alucinacións con fins espirituais ou psicolóxicos.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
A evidencia fósil mostra que tiña un rango maior na parte do sur e oeste de Europa antes do Último Máximo Glaciar, fai uns 20.000 años.
Foi observada polo botánico Joseph Pitton de Tournefort durante os seus viaxes polo Cercano Oriente no 1700–1702, polo que recibiu o seu nome de Linneo para identificar o antigo reino nas costas sur do Mar Negro , Ponto , no que medrou. No outro extremo da súa área de distribución, no sur de España, o amigo o correspondente de Linneo, Clas Alströmer, encontrouno medrando co adelfa. Introdúxose en Gran Bretaña como un arbusto ornamental no 1763, e logo plantouse como cobertura para aves de caza. Agora considerase unha especie invasora.
Os rododendros fixéronse famosos en Europa durante a segunda metade do século XIX, despois de facerse unhas explotacións botánicas que por aquel entón no Extremo Oriente.
A vistosa fermosura das súas floracións pronto cativou aos amantes dos xardíns e das plantas en xeneral, isto é o que levou á inquietude dos exploradores á hora de facerse cunha boa cantidade de exemplares. Grazas a isto, hoxe en día as variedades que hai no mundo son moi interesantes e nos permite ter rododendros de case todas as formas e cores.


Fontes secundarias empregadas
Páxina web: Última vez consultada:
https://es.wikipedia.org/wiki/Rhododendron 21/02/2021
https://es.wikipedia.org/wiki/Rhododendron_ponticum 21/02/2021
https://en.wikipedia.org/wiki/Rhododendron_ponticum 21/02/2021
https://plantasyflores.pro/rododendro/ 21/02/2021
https://www.flores.ninja/rododendro/ 21/02/2021


Nome científico da planta

Acer buergerianum.

 

Lucia Rodríguez Peña · 11 junio 2021 17:48


Familia da planta
Sapindáceas.

Nome común da planta
Pradairo tridente

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Pradairo tridente Especie de Pradairo tridente no IES de Ames 42,868153594 -8,658478403

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Moi coñecido para facer bonsais, en xardinería é posible utilizalo en moitas situacións diferentes:

En xardíns de rocalla queda moi ben, en aliñacións, creando bosquetes ou como sebe (se podas buscando un crecemento arbustivo). É unha árbore moi ornamental cunha coloración no outono fabulosa.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Acer_buergerianum , Acceso 20/02/2021
https://plantasyjardin.com/2010/12/acer-buergerianum-acer-tridentado-arce-tridente/#:~:text=Origen%3A%20procedentes%20de%20China%20y,copa%20y%20de%20porte%20extendido. , Acceso 20/02/2021
https://viforsa.es/arboles/acer-buergerianum-arce-tridente-bonsai/ , Acceso 20/02/2021
https://www.bonsaikido.com/bonsai-fichas/arce-acer-buergerianum-bonsai.html , Acceso 20/02/2021


Nome científico da planta

Bellis perennis

 

Laura Rodríguez Lema · 21 febrero 2021 17:06


Familia da planta
Asteraceae

Nome común da planta
Margarida ou margarita.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Bellis perennis do IESP de Ames Concentración da maioría de margaridas, situadas no suroeste do patio (na pradeira natural do instituto) 42,867249499 -8,659539415

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
A Bellis perennis é coñecida polos seus usos medicinais, xa que ten propiedades antitusivas, expectorantes, diuréticas, sudoríficas, cicatrizantes, antiespasmódicas, dixestivas, e para controlar a presión arterial.
Aínda así, os usos máis coñecidos son os das propiedades dixestivas da margarida. Xa que todos os temos empregado algunha vez para matar pequenos parasitos do noso intestino cando nos atopamos mal. Ademáis, ás veces chégase a usar como laxante.
Usos alimentarios
As follas das margaridas adoitan ser empregadas en ensaladas, mesturadas con canónigos ou dentes de león. Tamén podémolas atopar como condimento para sopas ou algún recheo dalgunha comida (como lasaña, tortilla...).
As follas sen cociñar, é dicir, frescas; teñen un sabor doce cun punto amargo. Cando as cociñas perden algo este sabor intenso e convírtense nun condimento moito mñais suave.
Os pétalos das flores tamén son comestibles e adóitanse empregar para facer infusións.
Usos funcionais
Non existen (ou non atopei) usos funcionais da Bellis perennis relacionados con instrumentos musicais, tintes, ferramentas, mobles, etc.
Usos lúdicos
O uso lúdico máis cercano que atopei a un "xogo", é a función da Bellis perennis nos xardíns. Se tes como afección a xardinería, de seguro que plantaches algunha vez unha margarida. Son moi comúns en patios e lugares de lecer pola súa función decorativa, xa que as súas follas nunca caen. Ademáis, son moi sinxelas de cultivar gracias á súa resistencia! Non desprenden fácilmente da terra e o seu talo evita que se rompa por cuestións meteorolóxicas.
Usos rituais
Esta especie (Bellis perennis) non está moi vinculada a rituais do tipo meigallos ou esconxuros, pero aínda así logrei atopar un pequeno ritual relacionado coa recuperación de enerxía.
Isto serve para cando o intenso traballo deixanos completamente abatidos e sen enerxía para continuar con el. Consiste en recoller un ramiño de margaridas salvaxes ao rematar a túa xornada laboral, levalas para casa e poñelas nun recipiente con augua. Logo, darémonos un baño con estas margaridas e imaxinaremos que esa auga leva con ela todas as emocións negativas e todo o cansancio que temos encima. Dise que tamén podemos escribir ensalmos ou manifestar os nosos intereses para maior eficacia.
Lendas, refráns e mitos
Atopei unha lenda e un xogo ligado á Bellis perennis.
A lenda remóntase á Idade Media. As doncelas acostumaban levar unha coroa feita con margaridas no seu cabelo nas ocasións onde o seu amado loitaba polo seu amor nas famosas xustas. A doncela agasallaba ao cabaleiro cunha das súas margaridas e colocáballa na armadura, preto do corazón. Isto era como sinal de amor e boa sorte.
O xogo é unha costume internacional e moi coñecida. Trátase do famoso "Quéreme ou non me quere?", no cal se esfollan as flores dunha margarida mentres se alternan as cuestións anteriores, e a pregunta que coincida co último pétalo será a que che dé a resposta definitiva.
Historia da planta
A historia das margaridas leva siglos unida á das persoas . Trátase dunha flor con fortes vínculos relixiosos, no cristianismo adoita aparecer tanto ligada á virxe María como ao neno Xesús, xa que está relacionada coa pureza. A tradición cristiana conta que as margaridas simbolizan as lágrimas da virxe María.
Na civilización grega e romana estas flores xurdiron como froito da metamorfose da ninfa Bélide para non ser capturada polo deus das huertas: Vertumno, que estaba locamente namorado dela.
Empregouse como símbolo da paz en numerosas ocasións. Por exemplo, o movemento hippie de finais dos 70, no cal salíase ás rúas a protestar empregando símbolos como, neste caso, a Bellis perennis.
Por último, segundo unha tradición alemana, as margaridas recollidas entre as doce do mediodía e a unha do mediodía posuirán propiedades máxicas.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Bellis_perennis
http://etimologias.dechile.net/?margarita
https://www.guiadejardineria.com/10-curiosidades-sobre-las-margaritas/
https://floryfaunamonforte.com/origen-margaritas/
https://www.interflora.es/blog/curiosidades-sobre-la-flor-de-la-margarita/
Todas estas páxinas foron visitadas na semana do 15 de febreiro ao 21 de febreiro de 2021.


Nome científico da planta

O nome científico do carballo americano é Quercus rubra.

 

Roi Dorrego Núñez · 7 febrero 2025 15:43


Familia da planta
O carballo americano pertence á familia Fagáceas.

Nome común da planta
O nome común é Carballo americano.

Información destacada
O carballo americano, tamén coñecido como Quercus rubra, é unha árbore moi lonxeva que ten a súa orixe en América do Norte. Porén, hoxe en día, tamén podemos atopala en Galicia. Aínda que non sexa orixinaria da nosa terra, é unha árbore ornamental polo que non é invasora (a diferenza, por exemplo, do eucalipto) nin provoca efectos negativos sobre as especies autóctonas. Trátase dunha árbore caducifolia con follas vermellas que adoitan florecer entre marzo e abril. O seu froito son as landras, que serven, entre outros, para alimentar a algúns animais como aos porcos. Finalmente, débese resaltar que o carballo americano ten múltiples usos, como servir de base para a construción de mobles pola súa forte madeira ou para crear xoguetes infantís.

Información botánica da planta
Procedencia
O carballo americano é unha árbore caducifolia orixinaria de América do Norte. Foi introducida hai máis de sesenta anos como unha árbore ornamental e económica polo seu rápido crecemento.
Descrición xeral
Trátase dunha árbore caducifolia que pode acadar os 28 metros, e excepcionalmente os 43 m de altura. A copa é inicialmente coniforme, volvéndose redonda cos anos. As súas pólas son rectas. É menos lonxevo que os carballos autóctonos, pero pode chegar aos 500 anos. Esta árbore prefire os solos ácidos, húmidos e arxilosos.
Tronco ou talo
O tronco é robusto e recto, cunha codia que cambia de aspecto a medida que a árbore envelleza. Pode acadar ata un metro de diámetro.
Folla
As follas son caedizas, de cor verde escura por riba e un pouco máis clara por debaixo. As follas son variables en canto ao seu tamaño. Adoitan ter lóbulos redondeados. Ademais, son alternas cunha base redonda, cun bordo sinuoso e con dentes con arestas (a diferenza dos carballos galegos), aguzados e irregulares. O carballo americano ten follas caducas.
Flor
As flores brotan ao mesmo tempo que as follas durante marzo e abril; é dicir, na primavera. As flores masculinas están separadas das femininas. As follas masculinas teñen ata dez centímetros de lonxitude e as femininas agrúpanse por dúas ou tres unidades.
Froito
O froito é unha landra ovada e achatadas, de até 2,5 centímetros de longo, soas ou de dúas en dúas. cúpula (cascabullo) plana que rodea pouco menos da terceira parte da landra de cor parda avermellada. No primeiro ano, o froito soamente ten o tamaño dun chícharo e madura no outono do segundo ano (aos 18 meses da polinización). Como os demais carballos, non frutifica até idades algo avanzadas (uns 30 anos). A landra é moi acre.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
As landras, froito do carballo americano, en ocasións e nalgunhas culturas, son empregadas para realizar infusións con propiedades astrinxentes.
Usos alimentarios
O froito deste carballo son as landras. Estas empréganse como alimento para os animais como porcos e aves. Ademais, estas landras teñen un sabor amargo e para poder comelas hai que lavar e remollar en auga varias veces, eliminando así os seus taninos. Despois de lavalas, as landras úsanse para facer fariña de landra e café de landra.
Usos funcionais
Son múltiples os usos funcionais do carballo americano. Principalmente, destaca o seu uso da madeira na construción e carpintería coa fabricación de mobles, solos e portas. Tamén se emprega para facer chapas e para a reforestación, así como como cortaventos. A súa madeira tamén axuda a crear instrumentos caseiros.
Usos lúdicos
O tronco dos carballos americanos son fortes e resistentes polo que é empregado para facer columpios e estruturas para trepar, que adoitan poñerse nos parques infantís. Ademais, esta árbore tamén se utiliza para construír nel cabanas infantís. O seu froito (landras) poden usarse como obxectos de recolección para facer xogos de carreiras de lanzamentos ou manualidades. As súas follas vermellas tamén son empregadas para facer adornos.
Usos rituais
Entre os usos rituais destacan os baños rituais para a purificación con extractos da codia do carballo. Tamén, coa súa savia, prepáranse cremas para liberarse das malas enerxías.
Lendas, refráns e mitos
Atopei dous refráns sobre os carballos, aínda que non se especifica que sexa do carballo americano. Estes son:
- Carballo en terra todos á leña
- En maio aínda a vella queima o tallo, aínda que sexa de carballo
Historia da planta
Non atopei información.

Fontes secundarias empregadas
Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. https://www.cervantesvirtual.com/obra-visor/los-400-refranes-recogidos-en-la-aldea-de-fonfria-lugo/html/, Acceso o día 7/2/25.

Carballo americano: https://gl.wikipedia.org/wiki/Carballo_americano, Acceso o día 7/2/25.

Fontes audiovisuais: 12 cosas que no sabías sobre Quercus rubra: https://www.youtube.com/watch?v=ksmaKN34CSE. Acceso o día 7/2/25.

Fontes orais: conversa cunha bióloga sobre esta especie arbórea o 7/2/25.

Ministerio de agricultura, pesca e alimentación: https://www.mapa.gob.es/es/desarrollo-rural/temas/caminos-naturales/caminos-naturales/detalle_punto_interes.aspx?tcm=tcm:30-550069&id_camino=020203&topologia=Vegetaci%C3%B3n&origen=Destacados, Acceso o día 7/2/25.

Quercus rubra: Carballo americano: https://gl.wikipedia.org/wiki/Carballo_americano, Acceso o día 7/2/25, Acceso o día 7/2/25.


Audio
 

Alejandra Castaño Ares · 12 abril 2025 16:45



Nome científico da planta

Picris echioides

 

Pablo Vizcaya sanluis · 1 febrero 2021 20:17


Familia da planta
Picris

Nome común da planta
raspapernas,rompesaias ourizada,

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Patio IES de Ames Ainda que non se poda entrar no centro ,esta situado detras das porterías do campo de futbol. 42,936647409 -8,678842766

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
herbíanse as follas porquue tiña propiedades antidiarréicas
Usos alimentarios
Como outras plantas consumíanse as súas follas tenras usándoas como verdura cuando había necesidad.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
É orixinaria da rexión mediterránea, o seu significado do nome en griego é amargo

Fontes secundarias empregadas
https://www.asturnatura.com/especie/picris-echioides.html
https://www.unavarra.es/herbario/htm/Picr_echi.htm
https://es.wikipedia.org/wiki/Picris
e outras mais que non recordo o nome.