KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Imaxes e palabras « Atrás    

Título da fotografía

As lembrandas dos meus avós.

 

Uxía Fernández Blanco · 19 octubre 2021 16:15


Fotografía

Autor/a, relación contigo, data e lugar da foto
A autora da fotografia e a miña avoa Isolina e o meu avó Secundino.
A foto foi tomada o 3 de Marzo de 1969, en Negreira, na provincia da Coruña.

Explicación da fotografía
Os meus avós naceron en Negreira, a miña avoa encargábase dos animais, máis das tarefas da casa mentras que o meu avó era mariñeiro.
O meu avó traballaba sempre de noite, saía despois de comer a cabalo cara a ría de Noia-Muros onde embarcaba cara Carnota para meterse mar a dentro cos demais pesadores. Podía chegar a botar dende unha semana ata un mes fora da casa o que facia que a miña avoa se tivese que facer cargo de todas as tarefas da casa máis dos seus 3 fillos.
.
Esta fotografía ten un valor moi especial para a miña avoa xa que foi tomada xusto o ano antes de que meu abuelo marchara para Arxentina que foi en Marzo de 1970. O meu avó tivo que emigrar para poder manter a súa familia, aos 2 anos conseguiu un traballo estable como carpinteiro que lle daba algúns cartos e conseguiu que a miña abuela e meus tios puideran ir para alá. 6 anos despois, miña abuela quedou embarazada de miña nai e voltaron para Galicia onde a miña abuela se meteu nunha asociación de costureiras que por aqueles entonces había en Negreira, e meu avó volveu ao mar xa que ise era o traballo que verdadeiramente lle gustaba.

A foto recordalle a miña avoa unha etapa difícil da súa vida que superou grazas a familia e ao agarimo que lle tiña o meu avó a ela.
Esa fotografía hoxe en día esta no cemiterio xunta o meu avó e unha frase que di "En lembranza a aqueles recordos que nos fan máis fortes "

Título da fotografía

A mili en África

 

Iago Agra Pérez · 14 octubre 2021 20:33


Fotografía

Autor/a, relación contigo, data e lugar da foto
O autor de esta foto e o meu non o coñezo, a relación que ten conmigo a persoa da foto e que e familiar meu, mais concreto o meu avó, a fotografía foi tomada en África pero tanto eu como o meu avó descoñecemos o lugar onde se realizou a imaxe o único que podo afirmar e que foi tomada en África en Abril do 1956.

Explicación da fotografía
Esta fotografía foi tomada no ano 1956 nas terras Africanas mentres o meu avó facia o servicio militar percorrendo África. O meu avó chamase Manolo e e de Mazaricos, cando fixo a mili tiña 18 anos.
A mili e unha formación militar que ata ai uns anos era obligatoria agora so o e se queres ser militar. Esta e a maxima informacion que puden obter mais meu avo non se lembra.

Título da fotografía

Arte en las venas

 

Joel López Palacios · 19 octubre 2021 21:03


Fotografía

Autor/a, relación contigo, data e lugar da foto
El autor es el padre de mi abuelo que es el que aparece en la foto junto a su prima.
La fotografía fue sacada en 1956 en Roxos (concello de Santiago de Compostela) provincia de La Coruña.

Explicación da fotografía
Esta foto está tomada en la antigua casa de mi abuelo, que es el niño que está de pie en la fotografía. A su lado aparece su prima de 4 años. A los dos se les puede ver que están esculpiendo en unas pequeñas figuras de madera. Esta técnica de esculpir en madera se ha transmitido a lo largo de los años en la familia de mi abuelo. En la fotografía podemos apreciar una escultura de mayor tamaño del quijote, ejemplo de una de las obras que el padre de mi abuelo hizo en aquella época.
Toda su vida se ha dedicado a la rama artística ya que trabajaba haciendo y pintando las conchas y los bastones de los peregrinos para luego venderlos.
A día de hoy, con 75 años, sigue haciendo este tipo de escultura acompañada de otras técnicas y aficiones, pero todas enfocadas al arte manual.
Por último me gustaría recalcar el título de esta fotografía (arte en las venas) ya que a mi abuelo, muchas de las cosas que sabe hacer, nadie le ha enseñado y consigue hacer grandes cosas con solo el arte que se lleva transmitiendo en su familia desde hace mucho tiempo atrás.

Título da fotografía

O adeus nunca e eterno

 

Andrea novo mielgo · 1 octubre 2023 17:04


Fotografía

Explicación da fotografía
Nesta fotografia podemos ver como os meus bisabos estan tristes e coa cabeza agochada porque despois de pasar todo o veran cos seus fillos e netos teñen que depedirse deles.
Es se veran como todos os anos a miña familia xuntanvase no pobo para disfrutar entre eles eses meses de vacacions a miña nai e o meu tio,estaban moi ilusionados de ver os seus primos e tios despois dun ano sen verse, tan pronto chegaron do viaxe foron saludar os seus avos e as poucas horas chegaron os seus curmas saludaronse con moita alegria e nostalxia xa que facia un ano que non se vian, as poucas horas chegar todos os nenos puxeronse a plantexar que ian facer aquel veran.
Segun pasavan os dias os nenos e os adultos dabanse conta de que cada vez faltava menos para a despedida e que asta o ano que ven non se volverian xuntar todos.
A ultima noite fixeron unha gran festa donde cearonao acabar de cear os nenos puxeronse a xogar polo povo adiante mentras os adultos combersaban de como habia pasado o veran tan axiña e o moito que desexavan que chejara o ano que ven para repetilo.
A ultima maña puxeronse todos de acordo para poder almorzar todos xuntos, canto acabaron fixeros as maletas e foronse despedis dos meus visavos quenes estavan moy tristes e asi rematou quel verá

Título da fotografía

Guadalupe coma sempre

 

Julia Del Río Bravo · 8 noviembre 2021 19:24


Fotografía

Autor/a, relación contigo, data e lugar da foto
O autor da fotografía é José Antonio, o meu avó. A fotografía foi tomada no 1965 en Rianxo, na provincia da Coruña.

Explicación da fotografía
Setembro do 1965, procesión da Virxe de Guadalupe. José Antonio e a súa esposa Fita van ao peirao do seu pobo como cada ano, coma cando eran uns raparigos. Pero Rianxo non celebra estas festas soamente desde que eles estaban neste mundo, senón que o que coñecemos coma Festa da Guadalupe xurdiu moito tempo atrás.
Todo volve atrás ao 1854, cando Galicia sufriu a peste da cólera, que apenas tivo incidencia en Rianxo. A xente atribuíu esta protección á Virxe da Guadalupe, a cal é unha réplica feita no 1773 da que podemos encontrar en Estremadura. A este culto relixioso uniuse a festa popular e organizouse unha procesión marítima coa “Moreniña” embarcada nun veleiro acompañada de embarcacións tradicionais engalanadas con bandeiras. Protectora da xente de Rianxo, a imaxe da Virxe é sacada do santuario e levada en procesión ata o Paseo da Ribeira, onde todos comezan a cantar a popular canción galega “A Rianxeira”, copla que naceu no 1947 en Buenos Aires en honra a Castelao e á terra galega que todos os emigrantes botaban de menos.
Hoxe, José Antonio e Fita aproveitan estas festas para reunirse cos seus familiares máis afastados e amigos da infancia.
« Atrás